Geen kleinigheidje Helmond – Het houden van een geitje is geen kleinigheidje. Daar komt heel wat bij kijken. Ad vertelde al eerder op ODD dat hij vorig jaar op kerstavond nog even vlug een hok voor het gearriveerde pleeggeitje mocht timmeren. Afgelopen weekend ontdekte ik pas hoe groot zo’n hok in de tuin er uitziet. De tuin krijgt de allure van een kinderboerderij. Een andere zaak waarmee iedere geitenhoeder te maken krijgt, is het sociale aspect. Geitjes zijn sociale dieren. Ze zijn niet graag alleen. Als je ze wel alleen laat, blaten ze de hele boel bij elkaar. Dat is lastig in een woonwijk. De buren zijn niet blij als er tot diep in de nacht een geit staat te blèren in de tuin. De oplossing daarvoor is simpel: zorg voor gezelschap. Je kunt dat oplossen door bij de geit te gaan slapen. Er is voldoende ruimte in het grote hok voor een comfortabel bed. De voor de hand liggende vraag is dan natuurlijk wel: stink dat dan niet? Het overbekende antwoord is: daar went de geit wel aan. Els koos voor een andere oplossing. Ze kocht twee gigantische grijze konijnen. Die houden het geitje nu gezelschap. Het is een prima oplossing want je hoort het beest niet meer. Maar wat als de geit over enkele maanden terug gaat naar de geitenboerderij? Dan zit je toch nog tot kerstmis met twee gigakonijnen.

ADO-speler krijgt uniek plaatje Delft – Loopt het een beetje met jullie voetbalplaatjes? Het valt nog niet mee om het album vol te krijgen. Er moeten 270 plaatjes in. Dat betekent toch dat je voor €540,= aan boodschappen moet doen bij de bekende grootgrutter. Heb je de pech dat je veel plaatjes dubbel krijgt – en die krijg je – dan wordt dat bedrag nog eens hoger. Toch zijn er ook nog mensen die het nog steeds niet genoeg vinden. De echte clubfans bladeren meteen naar de pagina van hun favoriete club om te zien wie er is geportretteerd. Die keus is gemaakt aan het begin van het seizoen. Sommige trainers zijn al verleden tijd en de nieuwe staan er niet in. Daar kan iedere voetballiefhebber wel begrip voor opbrengen. Maar wat de ADO-fans niet begrepen, is dat er geen kaartje van Lex Immers, de populaire aanvallende middenvelder uit de ADO-selectie, in de verzameling is opgenomen. Het Haagse kunstenaarsechtpaar Marcello & Els (van Galerie HAAGS) en kunsthandelaar Patrick Toet (van Artifac) begrepen daar helemaal niets van. Ze besloten daarom samen met fotograaf Hans Willink zelf een voetbalplaatje van de populaire ADO-speler te maken. Het Lex Immers-voetbalplaatje is niet van de echte AH-plaatjes te onderscheiden. Het kreeg nummer 271. Volgens de tekst op de achterzijde van het plaatje behoort Immers tot de serie ‘Vergeten Sterren van de Eredivisie’. Het unieke plaatje is zeker in Den Haag e.o. zeer gewild. Het wordt vast en zeker een collectors item. Vanmiddag kreeg Lex Immers in bijzijn van fans en andere voetbalvrienden met een groengeel hart in Galerie HAAGS zijn eigen plaatje uitgereikt. Immers is bij de echte fans van de club zeer geliefd. Misschien komt dat wel omdat de speler ooit de naam van zijn club over de hele breedte van zijn rug liet tatoeëren. Dat is nog eens clubliefde. Nadat de speler het eerste plaatje kreeg, ontvingen de aanwezige fans gratis ook een plaatje. Ook morgen zijn de plaatjes van de ADO-middenvelder nog gratis af te halen bij de galerie aan de Koningin Emmakade in Den Haag.

Heb plezier in het leven Londen – Andries Knevel, het boegbeeld van de Evangelische Omroep, twijfelt niet meer. Hij gelooft dat God de aarde niet in zes dagen heeft gemaakt en op de zevende rustte. Het leidde tot grote opschudding bij de EO. Een woordvoerder sprak sussende woorden en legde uit dat ''binnen de EO ruimte is voor discussie, en dus ruimte voor de opvatting van Knevel. De EO gaat uit van God als Schepper. Over de wijze waarop die schepping vervolgens tot stand is gekomen, kan op talloze manieren worden nagedacht.'' Niet alleen de EO is in tweestrijd. In Londen is de grote vraag: bestaat God nu wel of niet? Ik meldde enige tijd geleden op ODD al dat atheïsten van de Britisch Humanist Association een atheïstische campagne hadden gelanceerd. Op 800 bussen in Londen, 1000 advertenties in de Londen Underground en twee grote LCD beeldadvertenties toont de organisatie de slogan: “There is probably no God. Now stop worrying and enjoy your life.” Drie christelijke partijen hebben de handschoen opgepakt en komen met een tegenactie. De Christian Party toont op 50 bussen in Londen nu hun slogan: ”There is definitely a God. So join The Christian Party and enjoy life”. De leus uit psalm 53:1 “the fool hath said in his heat, There is no God” is dankzij de Trinitarian Bible Society op 100 andere bussen te lezen zijn. De Russian Hour TV zorgt op weer 25 andere bussen voor de leus: ”There IS a God, BELIEVE. Don’t worry and enjoy life”.Opvallend is dat de christenen niet het woord ‘probably’ gebruikten. Zij roepen vanaf de bus ‘BELIEVE’ Hun boodschap is stop met nadenken over het geloof en heb plezier in het leven. Alsof mensen die wel nadenken over het geloof geen plezier in het leven hebben.

Charmante Zuid-Afrikaan Delft – Een compliment is makkelijker gegeven dan een kritische opmerking. De eerste is ook veel beter te verteren. Daarom kreeg ik nog wel eens een verontwaardigde blik als ik beweerde dat Zuid-Afrikaanse wijn ontsierd wordt door een rubberluchtje. “Ik ruik er niets vreemds aan”, werd mij dan verzekerd. Dat komt vooral omdat mensen niet ruiken, maar de wijn meteen naar binnen klokken. Maar het gaat steeds beter. Er is veel herplant in Zuid-Afrika, er wordt vroeger geoogst en koeler vergist. Dat levert steeds vaker een uitstekend resultaat op. Ik tip deze keer dan ook een Zuid-Afrikaans rood. En deze heeft niet de geur die zo kenmerkend is voor het interieur van de auto van een handelsreiziger in condooms. Het is Swartland Winery, Merlot 2008. Charmante rode wijn met smoel. Net zo opgewekt en karaktervol als de inwoners van Zuid-Afrika zelf. Maak de fietstassen maar weer leeg en rijdt naar de lokale Albert Heijn. Ze verkopen de Zuid-Afrikaanse wijn deze week voor drieëneenhalve euro per fles. Ze gaan met twee tegelijk voor van €6,99 de winkeldeur uit.

Glasbak Hilversum – Vorige week vrijdag moesten Corien & ik een boodschap doen in Hilversum. Om ook de middag nuttig te besteden, bezochten we Het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid (B&G) op het Mediapark. B&G beheert zeventig procent van het Nederlandse audiovisuele erfgoed. Je kunt er een duik nemen in de archieven van de publieke omroepen en de bioscoopjournaals. Wel oppassen met je tijd, want het B&G heeft volgens de folder ruim 700.000 uur radio, televisie, film en muziek beschikbaar. Je kunt met behulp van een ‘tijdmachine’ terug naar de tv-beelden uit je jeugd. Klik daarvoor hier. Het eerste wat bij aankomst opvalt aan het gebouw is de bijzondere architectuur. Het vijf verdiepingen hoge gebouw van de architecten Willem-Jan Neutelings en Michiel Riedijk heeft de vorm van een kubus. Het valt tot ver in de omtrek op door de grote kleurvlakken. De gevel is gemaakt naar een ontwerp van Jaap Drupsteen. Hij verwerkte daarin historische televisiebeelden. Drupsteen is van huis uit grafisch ontwerper en werkte voor een groot aantal omroepen. Hij is o.a. bekend van zijn leaders, zoals die van het Gat van Nederland. Hij werd pas echt bekend door zijn ontwerp van de serie bankbiljetten van 10, 25, 100 en 1000 gulden. De mensen op het Mediapark noemen het gebouw vanwege de kleuren ‘De Kleurplaat’. Het gebouw werd op 1 december 2006 geopend door koningin Beatrix. Maar voordat het zover was, moesten er heel wat bezwaren worden overwonnen. Vooral de buurtbewoners hadden nogal wat aan te merken op de komst van het opvallende gebouw. Inmiddels zal men wel gewend zijn. Vorig jaar won het gebouw de jaarlijkse Rijksprijs voor inspirerend opdrachtgeverschap in de architectuur, de Gouden Piramide. Corien & ik hadden een leuke middag in het Instituut voor Beeld en Geluid. We spraken tv-journaals in, leidde het spelletje Lingo, deden een soapscène en kregen de tv-beelden daarvan later via de mail thuis gestuurd. Als je in de buurt bent, zou ik zeker even langs gaan bij deze glasbak, zoals de mensen in Hilversum het gebouw nu noemen.

Volop keus Gemert – Via Els kreeg ik een pagina van het maandblad van supermarkt Jumbo in handen. Daarop een vraaggesprek met voedsel- en warendeskundige Onke. Er stond een bijna pagina grote foto van ons nichtje bij. Het gesprek ging over kauwgom. De keus daarin is namelijk nogal groot. Dat varieert van een fruitig stukje kauwgom, een verfrissende explosie of gewoon een lekker zoete kauwgombal. “Als kauwgom zoet en roze moet zijn, kies dan voor Bubblicious of Bubble Gum. Dat zijn ook mijn favorieten als ik tussendoor wil snoepen”, legt Onke uit in het blad. “Wil ik na een boterham weer een fris gevoel in mijn mond, dan neem ik er eentje met mintsmaak”, gaat ze verder. “Dat is ook handig als je geen tandenborstel in de buurt hebt”, licht Onke haar opmerking toe. “Voordat ik weer aan het werk ga, gaat-ie weer uit mijn mond. Onder werktijd kauwen we natuurlijk geen kauwgom”, merkt Onke op. Op de vraag welke kauwgom het beste verkoopt, legt ze uit: “Alle merken kauwgom zijn populair bij de Jumboklanten in Gemert. Er is ook voor elk wat wils. Ons assortiment is erg groot en de klant heeft dus volop keus”

Riant uitzicht De Mortel - Toen we in september 2007 de reünie hadden thuis in De Mortel bij Marie-Louise & Piet, werd er al gebouwd aan hun nieuwe huis. We beloofden toen om nog eens langs te komen als het huis klaar was. Op 15 februari het jaar daarop trokken Marie-Louise & Piet definitief in hun nieuwe huis. Nog niet alles was helemaal klaar, maar ze gingen er toen toch al wonen. Inmiddels is hun huis al heel lang klaar en wonen zij er met veel plezier. Afgelopen zondag hebben we onze belofte ingelost en zijn een kijkje gaan nemen in hun nieuwe huis. Marie-Louise & Piet waren de dag daarvoor net van hun wintersportvakantie in Oostenrijk teruggekeerd, maar wilden ons toch wel ontvangen. Het is een prachtige royale woning aan de rand van De Mortel met een riant uitzicht. Niet alleen voor de bewoners - Piet noemt het gekscherend ‘een 50 plus bungalow’ -is alles heel comfortabel ingericht. Ook voor de logees is alles erg gemakkelijk ingericht. Alle kamers zijn compleet met een en suite badkamer en toilet. Kortom, ze hebben een prachtig huis op een heel mooie locatie. Dochter Marloes en schoonzoon Johan betrekken binnenkort samen met een hun zoontje Sietze het oude huis van Marie-Louise & Piet. En dat is ook niet alles. Ze gaan ook de zaak voortzetten. Piet blijft dus voorlopig ook nog even doorgaan.

Koelkastkunst Delft – Nadat op ODD duidelijk was geworden dat Corien bij het schaatsen op het Vlasroot ven in Veldhoven haar linker pols had gebroken, kwamen de beterschapkaarten van de ODD-lezers al snel daarna binnen. De eerst kaart die op de mat in de hal belande, kwam van Marieke & Michiel. Er volgden er nog veel meer. Niet alleen van collega’s, maar ook van andere ODD-lezers. Vlak voor het weekend kwamen er weer drie tekeningen binnen van Dieuwertje, Emma en Abel. Dieuwertje kent nog meer mensen met een gebroken arm. Ze tekende op een grote blauwe stoel “een ander meisje met een gebroken arm". Emma vrolijk haar oma op met een tekening van haarzelf. Ze danst op vrolijke muziek. Haar moeder zit met een hoge kroon op het hoofd aan de andere kant van de kamer in een makkelijke stoel. Duidelijk is te zien dat ze daar nog in verwachting is van Abel. Abel tekent in wat de Amerikanen ‘abstract expressionisme’ noemen. Zijn spontane stijl heet in een museum ‘action painting of gestural abstraction’ en is erg kostbaar. Die hebben we dus zorgvuldig opgeborgen. De tekeningen van zijn zusjes hangen met een magneetje op de koelkast.

Verslavend Delft – Voetbal is verslavend. Niet voor iedereen, maar wel voor heel veel mensen. Mannen en vrouwen, jong en oud. We zitten massaal elke zondagavond om zeven uur voor de buis om de verslagen van de wedstrijden in de eredivisie te volgen. En ook al kom je weinig in het stadion, iedereen heeft wel een favoriete club. Voor ons is dat PSV. Het is dus niet zo gek dat AH, in navolging van supermarkt Plus, nu ook voetbalplaatjes cadeau doet bij de boodschappen. Die van de Plus zijn aan mij voorbij gegaan. Ik kom daar nooit. Bij die andere grootgrutter kom ik wel en dus kreeg ik de plaatjes cadeau bij mijn boodschappen. En wat doe je dan? Je koopt ook het album want – ik zei het al - voetbal is verslavend. Als jongen verzamelde ik ooit de voetbalplaatjes van Panini. Ik heb ze nog steeds. Het zijn een soort pasfoto’s van de spelers. Recht van voren gefotografeerd met een gekleurde lijst eromheen, met daarin de naam van de speler en de club. Ook mijn dubbelen heb ik nog allemaal. De plaatjes van AH zien er anders uit. Het zijn actiefoto’s. De voetballers rennen over het veld met de bal aan de voet. Het zijn mooie foto’s waarop de achtergrond is vervaagd en het gras onwaarschijnlijk groen is gemaakt. Het album telt 270 lege vakjes. Het zal nog moeilijk worden om die allemaal te vullen. Ik heb dus hulp nodig!

Papa, ik lijk steeds meer op jou Helmond – Met kerst kreeg Pieter Jan van Floris een dvd-tje. Het was een fotocompilatie met muziek van Stef Bos. Pappa!. Floris heeft dit filmpje nu op you-tube gezet. Klik rechts onderin het beeldvenster even op de knop ‘HQ‘ als je het bekijkt. Ik heb dezelfde ogen en ik krijg jouw trekken om mijn mond. Vroeger was ik driftig, vroeger was jij driftig, maar we hebben onze rust gevonden. En we zitten naast elkaar en we zeggen niet zoveel. Voor alles wat jij doet heb ik hetzelfde ritueel. Papa, ik lijk steeds meer op jou. Ik heb dezelfde handen en ik krijg jouw rimpels in mijn huid. Jij hebt jouw ideeën, ik heb mijn ideeën en we zwerven in gedachten maar we komen altijd thuis. De waarheid die je zocht en die je nooit hebt gevonden, ik zoek haar ook en tevergeefs zolang ik leef. Want papa, ik lijk steeds meer op jou. Vroeger kon je streng zijn en God ik heb je soms gehaat. Maar jouw woorden, ze liggen op mijn lippen en ik praat nu zoals jij vroeger praatte. Ik heb een goddeloos geloof en ik hou van elke vrouw en misschien ben ik geworden wat jij helemaal niet wou, maar papa ik lijk steeds meer op jou. En jij gelooft in God, dus jij gaat naar de hemel, en ik geloof in niks dus we komen elkaar na de dood, na de dood, nooit meer tegen. Maar papa, ik hou steeds meer van jou. Ik heb een goddeloos geloof en ik hou van elke vrouw en misschien ben ik geworden wat jij helemaal niet wou, maar papa ik lijk steeds meer op jou. Oh papa, ik hou steeds meer van jou. Papa ik lijk steeds meer op jou... Een bijdrage van Nellie

De lekkerste appeltaart Delft – De economische crisis laat zich op veel gebieden merken. Dagelijks lees je er over in de krant of wordt er op radio of tv mee geconfronteerd. Volgens het vakblad Misset Horeca is het nu ook al te merken in de eettrends. De appeltaart wordt met de dag populairder. We verlangen terug naar vroeger toen alles beter was. Althans dat denkt men bij het blad. Appeltaart is heel makkelijk te maken. Iedereen kan het. Maar wie maakt nu de lekkerste appeltaart? Een steekproef onder de mensen in mijn omgeving leverde een aantal namen op. Een aantal noemde Brasserie Bruegel in Eindhoven. Er waren er ook die de appeltaart van Dudok in Rotterdam (en Den Haag) erg lekker vonden. In Den Haag zweren er ook heel wat mensen bij de appeltaart van Paagman. In Delft noemde iedereen mij meteen dat je de lekkerste appeltaart eet bij café Kobus Kuch op de Beestenmarkt. Van deze appeltaart kun je nu ook thuis genieten. Sinds een paar maanden is er een appeltaartenwinkeltje naast Kobus Kuch geopend. De naam van de zaak is Kobus & Saartje. Dat maakt meteen de link naar het café duidelijk. De dames in het pittoreske appeltaartenbakkerijtje bakken de hele dag appeltaart zodat de koffieklanten bij Kobus Kuch kunnen genieten van altijd verse producten. Omdat de taarten zo populair zijn – er staat vaak een rij tot buiten de winkel – moeten de taartenbaksters flink doorwerken.

Proefreis Grieff – Je hebt geen excuus nodig om te reizen, maar er zijn heel wat goeden redenen te bedenken om regelmatig naar Schotland te gaan. Het land waar de jongens een kilt en de meisjes een rok dragen. Tenminste in het VVV-kantoor en op evenementen. Het is een land met een overweldigende natuur met prachtige heuvels, bergen en meren. En dan hebben ze ook nog whisky. Het land heeft sinds het einde van de vorige eeuw een autonoom parlement en regering, maar de trotse natie kent ook een indrukwekkende geschiedenis binnen het Verenigd Koningrijk. In 2006 maakten Ad en ik een tocht door het land waarbij we heel wat whiskydistilleerderijen bezochten. In het kleine plaatsje Grieff overnachtten we in het Glenearn House bij John en lillian Champion*. Op weg naar Grieff reden we door de schitterende Schotse Highlands waar meer schapen lijken te wonen dan mensen. Onze tocht naar dit plaatsje in de Schotse heuvels had niets te maken met Grieff zelf. Hoewel het een alleraardigste plaatsje is. We vonden er een uitstekend Indiaas restaurant en ook het schotse ontbijt in Glenearn House was perfect, maar er was toch een andere reden om deze tocht te maken. We wilden een bezoek brengen aan de Glenturret distilleerderij. De eerste whisky werd hier al in 1717 gemaakt en in 1775 werd hier Glenturret gevestigd dat daarmee de oudste Higland malt scotch whiskydistilleerderij is. Wel als dat geen goede reden is om de rit te maken dan weet ik het niet. Bovendien komt van deze distilleerderij ook de ‘Famous Grouse’. We namen deel aan de rondleidingen die hier onder de naam “Famous Grouse Experience” worden gegeven en kwamen alles te weten over het stoken en blenden van whisky. Tot slot van de rondleiding bezochten we een speciale 3-dimensionale presentatie. In 2010 maken Ad en ik de reis door Schotland af. Want er is nog veel meer te zien en te proeven. Zin om mee te gaan op een proefreis? *Inmiddels heeft Glenearn House een nieuwe eigenaar. Yannick and Shari Grospellier heten je nu welkom.

Christiaan Huygens in Delft op zijn plaats Delft - De Wiskunde en Informatica Studie Vereniging Christiaan Huygens heeft gezorgd dat een standbeeld van haar naamgever is geplaatst in het Mekelpark, het nieuwe hart van de TU Delft. De Amsterdamse kunstenaar Martin Abspoel maakte het 2,7 meter hoge standbeeld van de grote geleerde. De studievereniging liet het beeld van het wiskundig genie maken ter gelegenheid van haar 50-jarig jubileum. De plaatsing had overigens nog heel wat voeten in de aarde. Eerst maakte een lid van de commissie die de plaatsing van kunstwerken in het nieuwe Mekelpark beoordeelt, bezwaar. Deze was bang dat het plein voor het faculteitsgebouw door het beeld beschadigd zou worden. Nadat die bezwaren waren weggenomen en de commissie toestemming gaf, bleek dat er ook een bouwvergunning van de gemeente Delft nodig was. Die late aanvraag is door de gemeente echter met gezwinde spoed behandeld. Ik vind de plaatsing van het beeld van de wis-, natuur-, sterrenkundige en uitvinder een heel goed initiatief van de studievereniging. Christiaan Huygens (1629-1695) is een van de beroemdste en invloedrijkste natuurwetenschappers van de zeventiende eeuw. Hij was een van de eerste statistici en geldt als de uitvinder van het slingeruurwerk. Hij ontdekte de ringen van Saturnus en de maan Titan bij deze planeet. In de moderne natuurkunde spreekt men nog altijd van het 'beginsel van Huygens', dat de uitbreiding van het licht verklaart. Hij genoot al bij zijn leven Europese vermaardheid. Een beeld van deze wetenschapper in kennisstad Delft is dus zeker op zijn plaats.

IJsbeer op ijsschots in de Theems Londen – Of de ijsbeer zal uitsterven weet ik niet. Wel is het zo dat door het smelten van het ijs op de Noordpool er steeds minder jachtterrein overblijft voor de witte bewoners van dit gebied. De beren hebben moeite om aan eten te komen. Daardoor worden ze zwakker en eerder ziek. Dit bedreigt de ijsbeer in zijn voortbestaan. Omdat het smelten van de Noordpool niet meer tot staan kan worden gebracht, lijkt het er op dat de ijsbeer over enkele tientallen jaren misschien wel zal zijn uitgestorven. Ik durf het niet te voorspellen, maar het ziet er slecht uit voor de witte beer. De Verenigde Staten plaatsen de ijsbeer onlangs ook op hun lijst van bedreigde diersoorten. Het is voor het eerst dat een diersoort op die lijst is geplaatst die zijn bestaan wordt bedreigd als gevolg van het broeikaseffect. Overigens vindt men in buurland Canada dat het nog niet zo vaart zal lopen. Daar vindt men wel dat de ijsbeer in nood is, maar dat hij het met speciale bescherming wel zal redden. Dat is goed nieuws, want naar schatting leeft ongeveer twee derde van de wereldwijde populatie van ijsberen (15.500 exemplaren) in Canada. In Groot-Brittannië leven geen ijsberen. Het was dus zeer opmerkelijk dat er ijsberin met een jong op een ijsschots in de Theems werd aangetroffen. Hoewel men in de Britse hoofdstad niet meer met de ogen knippert van zo’n ontdekking. Ze hebben er ook al eens een walvis in de Theems zien zwemmen. Het bleek echter in dit geval om een namaakbeer te gaan. Het was een reclamestunt van het nieuwe natural history TV channel Eden. Twee kunstenaars maakten de ijsbeer op hun verzoek. Maandagmorgen werd het kunstwerk te water gelaten in de Theems. Ze willen er mee duidelijk maken wat de invloed van de klimaatveranderingen zijn op het leven van de ijsberen.

Gaming @ DOK Delft –Toen ik zaterdagmiddag Dok binnenliep, ontdekte ik dat er een LAN-party werd gehouden. De party werd georganiseerd in samenwerking met de TU Delft. Ik denk dat het de eerste keer is dat een bibliotheek een LAN-party organiseert met 200 deelnemers. Voor de leken onder ons zal ik even uit de doeken doen wat een LAN-party is. Het is simpelweg een bijeenkomst waar computerliefhebbers (het woord nerd wordt allang niet meer gebruikt) bij elkaar komen en hun computers op elkaar aansluiten. Dat kan natuurlijk alleen met behulp van een Local Area Network (LAN) dat de computers verbindt. Het is een heel gesleep, want hoeveel veel deelnemers een hele mooie laptop meebrachten, zag ik toch ook nog wel mensen achter een ouderwetse grote monitor zitten. Zo’n LAN-party duurt meestal een heel weekend. De voor de hand liggende vraag is natuurlijk: waarom zou je je computer willen aansluiten op die van een ander. Het antwoordt is: om te gamen. In teams van vijf mensen zag ik de jongelui (vooral jongens) computerspellen tegen elkaar spelen. Ook in DOK duurde de party twee dagen. Ze speelden de bekende games Call of Duty, Counter-Strike Source en Counter-Strike 1.6. Ik vond het wel leuk om eens een kijkje te nemen is de gaming-wereld. Ik hoorde van een van de deelnemers dat ze meerdere keren per week trainen om succesvol aan een dergelijke LAN-party deel te kunnen nemen. De deelnemers waren zo serieus dat het wel leek of ze aan een schaaktoernooi deelnamen. Kijk naar een filmpje van de party.

Bedankt Helmond – Het geweldige avontuur van Kolok is voorbij. Het meedoen aan Korenslag en het bereiken van de finale van deze prestigieuze korencompetitie is iets dat niemand ons meer afneemt. Ons koor is er beter door geworden en de groep sterker. Ik zie de toekomst van Kolok optimistisch tegemoet. De naamsbekendheid die het koor nu heeft opgebouwd, is veel waard. Ik beloof jullie dat we in de toekomst nog vaak van ons zullen laten horen. De kwartfinale en halve finale van Korenslag zijn we dankzij de door jullie en andere kijkers massaal verstuurde sms'jes en telefoontjes doorgekomen. Ik bedank iedereen die zijn stem aan ons heeft gegeven. In de finale van het programma eindigden we als derde. Natuurlijk hadden we graag de beker ontvangen uit handen van minister Ronald Plasterk, maar we gunnen het het Fontys Jazz Choir van harte. Nogmaals heel erg bedankt voor de steun die we de afgelopen weken van jullie hebben gekregen. Zondag bood Stadsradio Helmond Kolok een receptie aan die druk werd bezocht door de recent flink gegroeide schare fans. Onder de aanwezigen waren ook de Helmondse burgemeester Fons Jacobs en enkele wethouders. Ik vond het heel gezellig. Bekijk nog even een filmpje van Kolok. Een bijdrage van Ad

Winkelen maakt hongerig Delft – Op de dag dat we vorig jaar met de trein vanuit Palma naar Inca, de derde grote stad van Mallorca, vertrokken, bereikte ons het bericht dat Biek, het zoontje van Marieke en Michiel en het broertje van Mees, was geboren. Mallorca is niet alleen bekend van het mooie weer en de ‘perlas majorica’ (imitatieparels). Veel bezoekers van dit zonnige eiland in de Middellandse zee weten dat er ook veel lederwaren worden aangeboden. Het goedkoopst zijn jassen en schoenen rechtstreeks van de fabriek. Dat zeggen tenminste de organisatoren van de verkooptrips naar Inca. Het aanbod in de verkoophallen zal ongetwijfeld reusachtig zijn, maar daarvoor gaan wij niet winkelen. Wij willen ook wat plezier hebben bij het winkelen. Bovendien hadden we nu ook een doel. We wilden iets van leer kopen voor de nieuwe telg in de familie. De rit met de trein naar het 30 kilometer verderop gelegen Inca ging dwars over het eiland. De smalle, kronkelige straatjes van het stadje stammen nog uit de Arabische tijd. Het wemelt er bovendien van de in leer gespecialiseerde winkels. We doorkruisten alle straatjes rond de kerk Santa Maria la Mayor. Een kerk met een prachtige klokkentoren, die volgens de man waar wij uiteindelijk iets kochten gebouwd is op de fundamenten van een moskee. We kozen in zijn winkel een paar leren slofjes uit. We namen de kleinste hoewel ook die voorlopig nog wel iets te groot zullen zijn. We liepen aan het eind van de dag niet alleen met, maar ook op onze slofjes naar een van de talrijke celleres. Deze in voormalige wijnkelders gevestigde restaurantjes zijn gespecialiseerd in streekgerechten. Wij kozen voor de traditionele Cocina Mallorquina met daarbij wijn van de streek. Winkelen maakt immers hongerig.

Mijn tent is top in Delft Delft – In de nieuwe serie van het RTL4-programma ‘Mijn tent is Top’ zal ook een horecazaak uit Delft meedoen. In het televisieprogramma strijden vier koppels in vier steden voor hun ultieme droom: een eigen horeca-onderneming. Het programma dat wordt gepresenteerd door de sigarenrokende 50-jarige Rotterdamse chef-kok Herman den Blijker is gebaseerd op het Australische ‘My Restaurant Rules’. De uiteindelijke winnaars mogen ‘hun tent schuldenvrij voort zetten’, zoals Den Blijker het zelf zegt. De Haagse ondernemers George Zevenbergen en Geoffrey Pijpaert gaan in een historisch pand - een pakhuis dat werd gebouwd in 1883 - aan het Vestenplein 2 starten. Voordat het een grand-café is, moet het pand flink verbouwd worden. Op de tussenvloeren na wordt zo’n beetje het hele interieur gesloopt. Het pand dat de beide Hagenaar hebben uitgekozen ligt op een fantastische plek in de Delftse binnenstad. Schuin tegenover Theater de Veste en bioscoop Mustsee en naast bibliotheek DOK. De naam van de nieuwe horecazaak wordt ‘Moodz eten en drinken’. De zaak opent op 7 maart van dit jaar. Het is de bedoeling van de nieuwe horeca-ondernemers dat bij de inrichting tot voor kort verborgen historische elementen in het pand terugkeren. De eerste uitzending van Mijn Tent is Top is 24 februari om 21.30 uur, op RTL4.

Mattheüs, Marcus, Lucas en Johannes Delft – We kennen allemaal de vier evangelistensymbolen: de mens voor Mattheüs, de leeuw voor Marcus, de os voor Lucas en de adelaar voor Johannes. Je behoeft geen kunstgeschiedenis te hebben gestudeerd om dat te weten. We vinden ze vaak terug in de architectuur van de kerken, in de glas-in-loodramen en op tal van schilderijen. Op de foto hierboven zie je een stukje balustrade uit de kathedraal van Cividale in Lombardije, Italië. Het dateert van ca. 740 na Chr. en is in marmer gehouwen. In de hoeken zijn de vier evangelisten door middel van hun symbolen uitgebeeld. linksboven: Johannes (arend), dan met de klok mee Mattheüs (mens), Marcus (leeuw) en Lucas (os). In het midden zie je het kruis met daaronder twee levensbomen. Op deze manier kom je de symbolen overal tegen. Je ziet of een beeld van de evangelist of zijn symbool. Je ziet ze nooit samen. Dat is ook logisch. Ik vond het daarom opmerkelijk dat ik een klein kerkje in het binnenland van Mallorca deze vier beelden tegen kwam. Door de symbolen aan de voet van het beeld weten we meteen wie het zijn. Het aureool vertelde al dat het om heiligen gaat. Door de symbolen weten we welke heiligen dat goddelijke licht uitstralen. Het zijn Mattheüs, Marcus, Lucas en Johannes.

Alles twee keer Delft – De nieuwe Amerikaanse president Barack Obama heeft de eed die hij afgelopen dinsdag aflegde tegenover opperrechter John Roberts de volgende dag in het bijzijn van een aantal journalisten opnieuw afgelegd. Hij deed dat volgens een woordvoerder van het Witte Huis voor de zekerheid. Het is niet het enige dat voor de tweede keer werd gedaan. De gehele inauguratieplechtigheid had zich ook al eerder afgespeeld. Dat gebeurde in de Amerikaanse stad Carlsbad in California. Daar heeft men in het pretpark Legoland California de gehele inauguratie nagebouwd in Lego-blokjes. Het pretpark heeft voor de Lego-inauguratie 380.792 blokjes gebruikt en meer dan duizend figuurtjes. Echt alle personen die bij de inauguratie aanwezig zijn, zijn ook in de Lego-versie te bewonderen. De Bushes zijn er, Dick Cheney (hoewel hij hier nog niet in een rolstoel zit), de nieuwe president en de nieuwe First Lady en zelfs Oprah Winfrey is in Lego gekopieerd. De Lego-plechtigheid is nu de hoofdattractie van het pretpark. Filmpje of foto’s.