Een stukje tuin Stiphout – Net als haar schoonmoeder Henny kijkt ook Saskia uit het raam naar de besneeuwde buitenwereld. Dit is het stukje tuin waarop ze dan uitzicht heeft. Ook jij kan nog steeds een sneeuwfoto opsturen naar ODD.

Kwart voor zeven

Stiphout – Om bijna kwart voor zeven op een winteravond is dit het uitzicht van ons balkon. Aan de overkant zie je achter de ramen de kerstbomen en het dak en de spits van de St. Trudokerk zijn met sneeuw bedekt. Het ziet er vanaf ons besneeuwde balkon allemaal heel gezellig uit. Een bijdrage van Henny Ook jij kunt nog steeds je sneeuwfoto’s insturen naar ODD.

Helmonder van het jaar

Helmond – Op het einde van het jaar zijn er allerlei verkiezingen. De beste sporter, de beste sportploeg en de beste voetballer ter wereld zijn zo maar wat voorbeelden. Popkoor Kolok zet zijn zegetocht van dit jaar ook op dit terrein door. Het koor bereikte eerder dit jaar de finale van Korenslag en werd later in Apeldoorn ook nog eens uitgeroepen tot beste popkoor van Nederland. Als klap op de vuurpijl werd Kolok met het nummer ‘Mother Earth’ van Within Temptation afgelopen vrijdag op Radio2 uitgeroepen tot beste 'coverkoor'. Maar dat is nog niet alles. Het succes van Kolok dendert maar door. Kolok is nu ook genomineerd voor de eretitel ‘Helmonder van het jaar’. De titel gaat naar een persoon of instelling die zich op cultureel, sociaal of maatschappelijk gebied verdienstelijk heeft gemaakt voor Helmond. Naast het succesvolle popkoor zijn ook de Helmondse Liedertafel ’t Akkoordje en kamermuziekcyclus Theo Driessen genomineerd. De winnaar wordt bekend gemaakt op maandag 4 januari 2010 om 18.00 uur in het Kasteel van Helmond. De drie genomineerden ontvangen elk een sculptuur en een oorkonde. De winnaar ontvangt een bedrag van 4000 euro. De andere twee ontvangen ieder 1000 euro. Vorig jaar ging de prijs naar paralympische speerwerper en gouden medaillewinnaar Pieter Gruijters. Hij kreeg de prijs voor zijn topprestatie in Beijing. Een bijdrage van Ad

Stiphouts winterlandschap

Stiphout – Afgelopen zondag toen wij na onze gezellige weekend bij Corien & Frans terugreden naar huis verwachtte ik een barre tocht te moeten maken. Het viel uit eindelijk wel mee. Hoe zuidelijker we kwamen, hoe beter de wegen begaanbaar waren. Schuif- en strooiwagens zorgden voor een redelijke weg. Net als Delft zag ook Stiphout eruit als een wit sprookjesland. Ons huis en onze tuin waren gedecoreerd met een prachtig wit laagje sneeuw. Je zag er alleen de afdrukjes in van vogelpootjes. Met plezier toog ik met onze hondjes de bossen in vlak bij ons huis. De sneeuw kraakte onder mijn voeten terwijl ik door het prachtige witte decor van het Helmondse winterlandschap wandelde. De hondjes vonden het verrukkelijk om na de lange autorit eventjes vrij door de bossen te rennen. En ook ik genoot. Een bijdrage van Adrie Ook jij kunt nog steeds je sneeuwfoto’s insturen naar ODD.

Stiphouts wintertafereel

Stiphout – Zondagavond kregen Pieter Jan & ik het ultieme midwintergevoel. Buurtgenoten hadden een buurtfeest georganiseerd. Jawel, midden in de winter, in de sneeuw! Compleet met glühwein, erwtensoep, broodjes met warme worst, koffie, thee en chocolademelk. We hadden ons twee maanden geleden al opgegeven, niet realiserend dat het dan ook al echt koud zou kunnen zijn. Koud was het inderdaad, maar we hadden er geen last van, omdat we ons konden warmen aan de vuurkorven. In de tent konden we gezellig bijpraten. Er was een jeu de boules wedstrijd georganiseerd. De winnaar kreeg een fles glühwein en omdat ik had gewonnen, mocht ik die meenemen. De kinderen leefden zich naar hartelust uit met het maken van een sneeuwpop en een ijshut. Kortom, het gaf ons het gevoel dat we ons in een ouderwets schilderij van een wintertafereel bevonden. Het was heel geslaagd! Een bijdrage van Nellie Ook jij kunt nog steeds je sneeuwfoto’s insturen naar ODD.

Delftse sneeuwpret

Delft – Gisteren zijn we toch maar even op de fiets naar de binnenstad gegaan. Er lag nog wel erg veel sneeuw, maar een mens moet wat. Alleen de echte grote doorgaande wegen waren enigszins sneeuwvrij gemaakt. Fietspaden waren nog steeds verdwenen onder een koud wit dek. Net als veel straten en pleinen. We zagen dat veel stadgenoten creatief waren geweest met de sneeuw. Sneeuwpoppen in tuinen en langs de weg zorgden voor een vrolijke noot. Ook de studenten hadden zich uitgeleefd met het witte goedje. Op een brug over het water van de Oude Delft hadden ze bar gemaakt met een heus dak er boven. In een dergelijke bar heb je in ieder geval geen koelkast nodig. Als het nu nog wat harder gaat vriezen, is hier voor de schaatsers een alternatieve koek-en-zopie tent. Even verder op het Oude Delft hadden studenten de deur van een studentenhuis geheel gebarricadeerd met sneeuw. De ongelukkige bewoners hadden een kleine sluis naar de voordeur weer sneeuwvrij gemaakt. Ze kunnen er dus nog wel in en uit. Op Youtube vond ik ook nog een filmpje over de Delftse sneeuwpret. Ook jij kunt nog steeds je sneeuwfoto’s insturen naar ODD.

G20 Flash Mob

Striphout – Flash Mobs blijken er in alle soorten en maten te zijn. Saskia vond een Flash Mob die op drie locaties tegelijkertijd werd uitgevoerd. In de Amerikaanse stad Pittsburgh kwam in september van dit jaar de G20 bij elkaar om de wereldeconomie uit het slop te trekken. Op Point Park, de universiteit van de stad in Pennsylvania, organiseerde men daarom als een demonstratie voor de vrede een Flash Mob op drie locaties. Op YouTube is te zien hoe het er uitziet als driehonderd dansers ‘spontaan’ de straat op gaan voor zo’n evenement. Op een ander filmpje over een andere Flash Mob is te zien wat ‘spontaan’ betekent. Het vergt heel wat voorbereiding en geheimzinnigheid.

Mooi Mortel Mortel – Terwijl de gemeentelijke sneeuwploegen overal in het land bezig zijn met sneeuwschoppen, zoutstrooiers en sneeuwschuivers, genieten de kinderen van de sneeuw en de ouders van het prachtige winterlandschap. Het winterweer zorgt niet alleen voor een hoop ellende. Het zorgt ook voor veel winterpret en heel veel mooie plaatjes. Van Piet en Marie-Louise uit de Mortel kreeg ik ook wat foto’s. Marie-Louise schreef er bij: ”Hier ligt niet zoveel als bij jullie, maar genoeg om flink wat overlast te bezorgen gisteren. Deze foto's maakte ik gisteravond van ons huis”. Heb jij ook een foto van de sneeuwpret of winterellende? Stuur hem naar ODD.

Je wordt er vrolijk van

Delft – Ik ken mensen die er van dromen om een hondje te bezitten. Heerlijk met het dier wandelen in de bossen of door de duinen. Dat lijkt heel erg mooi. Romantisch bijna. Ook ik had ooit die droom, maar ben jaren geleden al daaruit ontwaakt. Ik droom niet meer en zeker niet van een hond. Adrie & Monique namen afgelopen weekend hun dierbare viervoetertjes mee naar Delft. Nu konden Corien & ik van dichtbij meemaken hoe leuk het is om met een hondje te gaan wandelen. Wat het is natuurlijk toch leuk om met die kwispelende beestjes op stap te gaan. Zaterdagavond ging ik na de maaltijd opgewekt en vrolijk met Adrie mee om de diertjes uit te laten. We stonden aan de rand van de ijsbaan te kijken hoe de diertjes rond snuffelden en deden waar we voor gekomen waren. De kou leek de hondjes niet te deren. Later op de avond moesten de diertjes natuurlijk nog een keertje naar buiten. Nu ging Adrie alleen. Ik had het immers al een keer gezien. Hij was redelijk snel terug. Zijn zwarte en witte hondjes vonden het zelf een beetje te koud. Sneeuw is leuk, maar met een windje erbij zie je dat toch in een ander perspectief. Zondagmorgen was het de beurt aan Monique om even met de beide viervoetertjes op pad te gang. Het was in de voorafgaande nacht flink gaan sneeuwen en dat deed het nog toen ze met haar beide kameraadjes de sneeuw in stapte. Ik zag ze aan de overkant van de dichtgevroren en vol gesneeuwde wetering over het pad lopen. Het drietal maakte heel dapper een compleet blokje om en kwam na een kwartiertje opgewekt weer naar binnen. Hun humeur had niet onder de sneeuw en de kou geleden. Misschien dan toch maar een hondje nemen. Je wordt er vrolijk van. En soms koud.

Sneeuwmeting

Delft – Het winterse weer zorgde vandaag voor veel problemen. Adrie & Monique die een weekendje in Delft verbleven, besloten dan ook al vroeg in de middag weer terug te rijden naar hun woonplaats. Een verstandig besluit. Nu waren ze nog ruim voor het donker terug in Stiphout. Monique sms’te gelukkig al snel dat de verkeersellende door de sneeuw mee viel. Ze konden relatief eenvoudig hun reis vervolgen. Voordat ze vertrokken maakten we rond twaalf uur een foto van Corien die de dikte van het pak sneeuw opmat. De maatlat gaf tweeentwintig centimeter aan. Later toen Adrie & Monique al veilig thuis waren, kwamen daar nog heel wat centimeters bij. Ook in de tuin in Stiphout werd een sneeuwmeting verricht. Daar bleek de hoogte van het pak sneeuw aanzienlijk minder dan in Delft. Overigens ligt er genoeg in de tuin van Adrie & Monique om een mooie sneeuwpop te maken. Timo is nog te klein om er bij te helpen, maar hij vindt het vast mooi om naar te kijken.

Sneeuw in Gemert

Bakel – Het weeralarm is inmiddels weer ingetrokken. De sneeuwbuien zijn via het zuid-oosten ons land weer uitgetrokken. Ook het verkeersalarm van Rijkswaterstaat is weer van de baan. Maar dat betekent nog lang niet dat alle sneeuw is verdwenen. Ik zag een woordvoerder van de ANWB zeggen dat het een voordeel is dat het nu kerstvakantie is. We hoeven niet bang te zijn voor files. Een ander voordeel is dat de kinderen nu optimaal kunnen genieten van de sneeuwpret. Ook in Bakel bij Jan & Will is de nodige sneeuw neergedaald. Will stuurde me deze twee plaatjes van de situatie rond hun huis. Heb jij ook een mooi plaatje stuur het dan op naar ODD.

Freeze Flash Mob

Tilburg – Na Floris en Michiel heeft nu ook Anne-Sofie een Flash Mob bijdrage. Ook zij heeft iets bijzonders gevonden. Het is een Freeze Flash Mob. Ze vond een filmpje waarop 207 mensen op het zelfde moment bevriezen op Grand Central Station in New York. Zo’n grote Freeze Flash Mob past ook erg goed bij de tijd van het jaar. Heb jij ook een leuke Flash Mob laat het maar weten.Misschien iets in ons land?

Winter wonderland

Veldhoven – Vanmiddag om twee uur vertrokken Adrie & Monique vanuit Delft naar Helmond. Ze bereidden zich voor op een barre tocht. Er werd immers gewaarschuwd voor gladde wegen. Ze waren net weg toen Rijkswaterstaat een ‘verkeersalarm’ afkondigde en de KNVB besloot alle eredivisiewedstrijden af te gelasten. Tocht heeft de overvloedige sneeuw dit weekend niet alleen voor overlast gezorgd. Dat bewijzen de foto’s die ik van Saskia & Sander kreeg. Ze trokken met Nienke, Dieuwertje, Emma en Abel op de slee de wondere witte wereld van Veldhoven in. Ze hadden erg veel plezier met z’n allen. Je vindt meer sneeuwpret foto’s van Saskia op haar Flickr-site. Hoe verging het jou in dit sneeuwrijke weekend? Gleed je met je kinderen op een sleetje of gleed je met je auto tegen een lantaarnpaal? Maakte je een sneeuwpop of veranderde je zelf in een sneeuwpop? Laat het ons weten en stuur je foto naar ODD.

De grootste volgens Michiel

Eindhoven – Waar vond de grootste Flash Mob ooit plaats. Naar aanleiding van de tip van Floris over dit fenomeen, schreef ik een stukje. Broer Michiel kon niet achter blijven. Hij heeft wat mij betreft de tot nu toe de grootste Flash Mob gevonden. Kijk zelf maar. Het gebeurde in Chicago tijdens de opening van het 24ste tv-seizoen van Oprah. Daar traden de Black Eyed Peas op. Er kwamen 21.000 fans van Oprah op af. Het bleken niet zo maar fans. Enkele duizenden van de fans begonnen tijdens het nummer I Gotta Feeling 'spontaan' te dansen, allemaal synchroon. Kortom, een echte Flash Mob! Michiel schreef: “Het is waarschijnlijk een van de grootste flash mobs ooit. Ook Oprah was zichtbaar verrast. Ze genoot met volle teugen”. Ben je het met Michiel eens? Of vind jij een grotere Flits Meute?

Heilige boom met kerst

Delft – De keus van de wijn voor de kerstmaaltijd vergt altijd enige tijd. Je wikt, je weegt en dan pas koop je de perfecte wijn. Dat is verstandig, want vlak voor de kerst doen de grootgrutters altijd wel een goede wijn in de bonus. Je kunt geen betere keus maken dit jaar dan Aliwen reserva, Cabernet Sauvignon Syrah 2008. Heerlijk rood fruit, peper en specerijen. Sierlijk en helder. Het is een wijn waarvan de smaak nog lang in je mond blijft hangen. Je kunt hem bestellen via aliwenwines.com, via undurraga.cl of gewoon bij Albert Heijn. Daar kost deze wijn normaal 4,99 euro, maar nu is de wijn in de bonusaanbieding en kost hij slechts 3,75 euro. Daar maak je goede sier mee op het kerstdiner. Er is nog een reden om de wijn te kopen. Aliwen komt uit Chili. Het woord betekent daar ‘heilige boom’. Als dat geen kerstboom is, dan weet ik het niet meer.

Bob krijgt kerststol

Delft – Politie Haaglanden gaat dit weekend en in de oudejaarsnacht automobilisten controleren op het gebruik van alcohol. Je bent dus gewaarschuwd. Elke automobilist moet blazen. Daarop is geen uitzondering. De politiemensen van het Regionaal Handhavingsteam van Bureau Verkeer van Politie Haaglanden delen een proces-verbaal uit aan de bestuurders die hebben gedronken. Een leuk weekend kan dus minder feestelijk aflopen op die manier. Maar als je niet hebt gedronken, krijg je van de dienders een kerststol en mag je een kaartje invullen waarmee je in januari kans maakt op een prijs. Het vorige weekend hield de politie op zaterdag en zondag ook al een dergelijke controle. Toen reikten ze 992 kerststollen uit aan alcoholvrije bestuurders. Er werden 23 bestuurders betrapt met te veel drank op. Een bestuurder van een taxibus werd aangehouden omdat hij 490 ugl blies, terwijl de limiet voor alcohol in het verkeer op 220 ugl ligt. Een mevrouw moest haar rijbewijs inleveren omdat ze 600 ugl blies. Een politieman vertelde na afloop: “De alcoholvrije bestuurders namen de kerststol met veel plezier in ontvangst, maar niet iedereen had zin om zijn naam en telefoonnummer op het kaartje voor de prijs in te vullen”.

Heerlijk spontaan

Antwerpen – Het fenomeen Flash Mob bestaat nog steeds. Ik schreef er al eerder over in 2003. Neef Floris vond op YouTube weer een mooi staaltje. Hij schreef: “In musicals als "Grease", "Singing in the rain" en "Mary Poppins beginnen hele groepen mensen op straat spontaan te zingen. In het echte leven gebeurt dit natuurlijk niet. Of toch wel? Kijk hier onder maar eens wat er dit jaar op het station van Antwerpen gebeurde. Bedankt voor de tip Floris. Dit is inderdaad weer een heel mooi voorbeeld van een Flits Meute.

Toegepaste kunst

Hamburg – Een van de belangrijkste museum in Europa op het gebied van de toegepaste kunst bevindt zich in Hamburg. Het is het Museum für Kunst und Gewerbe. Je kunt er een prachtige collectie kunstvoorwerpen uit alle werelddelen zien. Van de oudheid tot de moderne tijd. Het museum is vooral bekend door de grote collectie Jugendstil (Art Nouveau zeggen we hier). Een kunststroming die opgang kwam aan het eind van de negentiende eeuw. Juist ook de periode waarin het museum is gesticht. Men had daar meteen oog voor de gebruiksvoorwerpen uit deze kunststroming. Maar ook voor de liefhebber van mode en textiel, fotografie en antiek is er veel om te bewonderen. Het is verplichte kost voor studenten kunstgeschiedenis. Omdat we toch in de buurt waren, lag een bezoekje voor de hand. Dat zat echter niet mee. Het museum bleek gesloten vanwege een ingrijpende renovatie. We stonden dus voor een gesloten deur. Het enige stuk uit de collectie van het museum dat we konden bekijken, was de deur zelf. Daarop is veel te zien. Klik maar eens op de kleine foto.

Kleurrijke Lichtjesavond

Delft – Gisteravond slenterden we natuurlijk weer door de Delftse binnenstad. De stad was vol met kleur en ontelbare lichtjes. Ik heb de afgelopen dagen heel wat kerstmarkten gezien, maar de Delftse Lichtjesavond heeft een allure die ik nog nergens aantrof. Niet alleen was er volop glühwein, maar er waren ook talloze kraampjes met lekkernijen. De stad gloeide na de ontsteking van de lichtjes helemaal op. Er was dit jaar misschien wel nog meer te doen dan vorige jaren. We waren onder de indruk van de prachtige kleurige lichteffecten op het stadhuis. We genoten van de vele optredens van koren en orkesten. Er was niet alleen muziek, maar ook rust in diverse openstaande kerken. Een levende kerststal op het Heilige Geestkerkhof en een levend schilderij op de Markt. De Kerstman met zijn hulpjes was er natuurlijk ook. Een schitterden schimmenspel boven het Vermeercentrum. De sportieve Delftenaren genoten op de schaatsbaan op de Beestenmarkt. Er voeren verlichte bootjes in de grachten en er hingen vuurkorven boven de Oude Delft. Op heel wat plekken werd ook van alles uitgedeeld. Net als andere jaren lieten we ons de warme chocolademelk met slagroom van Chocolaterie de Lelie op de Voorstraat weer goed smaken.

Stem op Mother Earth

Helmond - In de aanloop naar de TOP 2000 van dit jaar op Radio 2 is er een "covercompetitie" gestart. Er wordt een covernummer gekozen waarvan de uitvoerende de kans kunnen krijgen om deze op de radio ten gehore te brengen. Kolok zou Kolok niet zijn als ze deze kans niet zouden aanpakken om zich te promoten. Ze hebben daarom ook enkele nummers ingestuurd. De kenners van Kolok denken dat ze de meeste kans maken met het nummer "Mother Earth" destijds uitgebracht door de Nederlandse band "Within Temptation". Het zou toch geweldig zijn als het Helmondse popkoor zich ook op deze manier weer eens onder de aandacht kon brengen. Mijn vraag is dus: Stem op Kolok. Klik HIER en druk op de stembutton bij "Mother Earth". Dat kan nog tot vrijdag. Alvast bedankt. Een bijdrage van Janneke

Komt allen tezamen Helmond – Een mooi kerstconcert maakt de donkere dagen van december meteen een stuk lichter. Zeker als het publiek ook nog de bekende liederen mee mag zingen. Dat alleen al is een goede reden om naar een kerstconcert te gaan. Voor het jaarlijkse kerstconcert van het Helmonds vrouwenkoor Confetti is er dit keer nog een extra reden. Het unieke koor is dit jaar precies een decennium oud. In het prachtige decor van de St. Trudokerk in Stiphout geeft het koor dit jaar daarom geheel op eigen kracht een concert. Er zijn dit jaar geen extra solisten voor het koor uitgenodigd. Nellie en Monique zingen natuurlijk ook weer uit volle borst mee. Dirigent Marjan zingt dit jaar zelf de solo’s. Het concert wordt in zijn geheel opgenomen en de volgende dag door Omroep Helmond uitgezonden. Er zullen vast heel wat recordertjes snorren om dit samenzangconcert vast te leggen voor later. Het kerstconcert in de St. Trudokerk vindt plaats op vrijdag 18 december a.s. en begint om 20:00 uur. Pianiste Yolanda Demirel zorgt aan de piano voor de begeleiding van het koor. Mis het niet! Een gezamenlijk bijdrage van Marjan en Nellie

Buddenbrooks en Der Blaue Engel Lübeck – Ook hier in Duitsland heb ik weer een bijzondere boekwinkel ontdekt. Het is Buddenbrooks House in de Mengstraße in Lübeck. Ook deze boekwinkel heeft een bijzonder mooie pui. Maar er is meer dan de pui alleen. In de winkel verkoopt men bijna uitsluitend boeken van Thomas en Heinrich Mann. Daar is een reden voor. De eerste kennen we allemaal als de schrijver van de grote roman ‘Buddenbrooks’, waarvoor hij later de Nobelprijs voor de Literatuur zou krijgen. Zijn broer Heinrich is vooral bekend geworden door zijn boek ‘Professor Unrat oder Das Ende eines Tyrannen’. Dit zegt je misschien nog niks, maar later is het boek verfilmd onder de titel ‘Der Blaue Engel’ met Marlene Dietrich in de hoofdrol. De oude Duitse zwart/wit film uit 1930 wordt soms zelfs nu nog wel eens vertoond. Het bekende lied uit de film ‘Ich bin von Kopf bis Fuss auf Liebe eingestellt, und sonst... gar nichts’ kennen jullie vast nog wel. Achter de balie van de winkel is een glazen deur. Daardoor kom je in het museum over de broers Mann. In het museum kwam ik te weten dat Heinrich en Thomas Mann niet in dit huis zijn geboren, zoals veel mensen denken. Hun opa kocht in 1841 het huis met de mooie gevel. Natuurlijk kwamen zijn kleinkinderen veel bij hun opa op bezoek. Thomas Mann maakte van het huis de woning van de Buddenbrooks, de Lübeckse koopmansfamilie waarvan hij de langzame ondergang vertelt aan de hand van vier generaties. Anders dan in de roman gaat de familie Mann niet ten onder, integendeel. Na hun vertrek uit Lübeck wordt de familie Mann beroemd. Dat komt niet alleen door de romans en boeken van Heinrich en Thomas Mann, maar ook door de begaafde kinderen van Thomas. Ook nu zijn de schrijvende broers nog populair. In het museum was het op zaterdagmiddag – ondanks een gezellige kerstmarkt er tegenover – erg druk.

Het favoriete tussendoortje

Wismar – Het favoriete tussendoortje van Corien hier in Duitsland is de Kartoffelpuffer. In sommige streken van dit grote land heet de snack reibekuchen. Corien is er zo gek op vanwege de ongeëvenaarde krokantheid. De Nederlandse vertaling is waarschijnlijk aardappelpannenkoekje. Ik vermoed dat het geen typische Duits product is. Je komt de Kartoffelpuffer onder allerlei namen overal tegen. Je kent ongetwijfeld de röstikoeken en de hash browns. De laatste zijn in Amerika en Engeland heel populair bij het ontbijt. Het zijn allemaal varianten op hetzelfde thema. We kwamen de puffers op de kerstmarkten in Duitsland ook weer tegen. De aardappelsnack werd hier geserveerd met poedersuiker of appelmoes. Maar ik heb het ook wel eens gegeten met rosbief of stukjes kip met knoflooksaus. Corien gaat voor de zoete variant. Ik voel meer voor de hartige. In dit jaargetijde drinken we er natuurlijk glühwein bij, maar ook daar kan ik wel een paar varianten op bedenken.

Thank God for Christmas

Wismar – Het houtvuur knappert in de lounge van ons hotel, de Glühwein is net geserveerd en in het restaurant staat ons tafeltje al te wachten. Corien neemt op haar gemak de menukaart door en ik kijk - al proevend van mijn warme wijn – hoe zij met haar vinger langs de gerechten glijdt. We hebben even een moment voor ons zelf. Straks genieten we aan ons tafeltje vlak bij de kerstboom weer verder. Ik weet niet of het door de warme wijn komt of door het jaargetijde, maar ik realiseer me dat een mens veel heeft om dankbaar voor te zijn. Dat geldt voor iedereen, maar steeds weer op een andere manier. Alles staat hier in Duitsland ruim in het teken van de naderende kerstdagen. Elke stad – klein en groot – heeft één of meerdere kerstmarkten. We zijn er vandaag weer een aantal tegengekomen. Ik heb nog nooit zoveel Glühwein gedronken in een jaar, laat staan in een week. Iedereen is vrolijk. Iedereen maakt plezier. Volkert – onze gids in Rostock – herinnerde ons nog wel even aan de situatie nu twintig jaar geleden. Ook hij heeft veel om dankbaar voor te zijn. We lopen met hem de Marienkirche binnen om de astronomische klok te bekijken die hier nu al sinds 1472 tikt. Een wiskundig hoogstandje. Ik vraag hem hoeveel mensen hier zondag in de kerk zitten. “De meeste mensen die hier komen, zijn toeristen”, zegt hij bijna verontschuldigend. Bijna had hij het verdwenen socialistische regiem ook daarvan de schuld gegeven. Toch is men in het kapitalistische Duitsland God nog niet vergeten. Op een winkelruit in het centrum zie ik dat men God nog steeds dankt voor Kerstmis. Maar of dat iets te maken heeft met de geboorte van het kerstkind is de vraag.

Hamburg Hanzestad

Hamburg – We ontdekken op onze trip langs de Hanzestaden, dat ze er zijn in alle soorten en maten. De grootste is ongetwijfeld Hamburg. In mijn herinnering was de stad in de Tweede Wereldoorlog platgebombardeerd en daarna in beton weer opgebouwd. Maar na ons bezoek heeft de stad zich gerevancheerd. Onze Nederlandse gids liet ons zien dat de hoedanigheid van vrije stad en Hanzestad, maar ook de status van stadstaat ook nu nog laten zien hoe belangrijk de stad is. Het is een stad met een geweldige historie en een mooie tradities. Eerste even een tip voor de gastronomen onder ons. Mocht je er ooit nog eens komen, ga dan eten bij Gröninger. Geloof mij, het is een gastronomische ervaring. Bovendien schenken ze er bier bij uit eigen brouwerij. Nu terug naar het verhaal over de stad. Het mooiste plein van de stad is de Rathausmarkt. Nu is dat moeilijk te zien want er is nu ‘Großer Weihnachtsmarkt’. De kraampjes van de kooplieden zijn vormgegeven door Circus Roncalli. Onze gids vertelde trots dat de markt volgt een thema is opgebouwd. De Kerstman rijdt op de hele en halve uren in zijn slee door de lucht getrokken door rendieren. Laat dat maar aan circusmensen over om levensecht te doen lijken. Niet alleen de kinderen staarden omhoog naar de Kerstman in zijn slee. Ook de volwassenen zwaaiden naar de in rood gestoken kindervriend. We dronken er Glühwein in speciale mokken. Mocht je denken dat één markt met ruim 100 fraaie kraampjes, een kerststal met levende dieren en een vrolijke shkihut voldoende is, dan heb je het mis. Ik heb rond het plein zeker nog vijf andere kerstmarken heb gezien. Allemaal afgeladen met vrolijke mensen. Duitsers zijn dol op Kerstmis, zeker in Hamburg.

Varkensbrug Wismar – Voordat we naar Hamburg vertrokken, wandelden Corien & ik gistermorgen door Wismar. Het plaatsje heeft een paar bezienswaardigheden die een bezoeker volgens het foldertje in het hotel niet mag missen. In de oude stad staan prachtige huizen, waarvan er heel veel recentelijk zijn gerenoveerd. Onder het kopje ‘aanrader’ stond in de folder: Slenteren door de straten van de oude stad en bezichtiging van de Nikolaikirche. Wij combineerden alle tips en begonnen de dag dus slenterend. Niet de stad in, maar eerst naar de oude haven. Van ons hotel is het maar een paar minuutjes lopen. Het was rustig in de haven. De enige schepen die we langs de kant zagen, waren de schepen vanwaar men allerlei gerookte vis verkocht. Wismar is – net als Delft – een stad met grachten. Vanaf de haven volgden wij de gracht naar de Nikolaikirche. De kerk is, na de Marienkirche van Lübech, de hoogste ter wereld. Het is toch een tamelijk sober gebouw. Binnen is het mooi gedecoreerd. Vanaf de kerk moet je de Sweinsbrücke over om terug te gaan naar het oude centrum. Waarom de brug zo heet staat niet in de folder. De brug komt in de folder helemaal niet voor. Dat is een omissie want op elke hoek van de brug is een bronzen beeldje van een varkentje. Steeds in een andere houding. Het zijn grappige beeldjes die een vermelding in de folder verdienen. Daarom dus een vermelding op ODD.

Deze week in Wismar Wismar – Gisteren zijn Corien & ik gearriveerd in de havenstad Wismar. We blijven de rest van de week in deze Hanzestad in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren. Het doel van onze reis is om van hieruit nog een paar Duitse Hanzesteden bezoeken. Het handelsverbond waaraan in de dertiende eeuw ook Nederlandse steden deelnamen, zorgde voor grote welvaart. Dat was bijvoorbeeld goed te zien aan de grote gotische kerken die in Wismar en andere steden verrezen. Wismar ligt direct aan de Oostzee en is na Rostock de tweede Oostzeehaven van de deelstaat. Van 1648 tot 1803 behoorde het bij Zweden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de stad het doelwit van de geallieerde bombardementen. Twee gotische kerken gingen daarbij in vlammen op. Na de oorlog kwam de stad onder het bewind van de DDR. Dat draagt – ook nu nog – bij aan de sfeer van de stad. Het is alsof je teruggaat naar de jaren vijftig als je door de nauwe straatjes loopt. In de kleine winkeltjes zie je handgemaakte spulletjes en bonbons. Je merkt het, ik vind Wismar ondanks dit alles een zeer bezienswaardige stad. Er wordt hard gewerkt aan het herstel van oorlogsschade en verwaarlozing door de DDR. De stad is in 2002 zelfs op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO geplaatst. Gelukkig staat de Nikolaikirche – het op een na hoogste kerkgebouw in baksteengotiek ter wereld – er nog steeds heel fier bij.

Een voorspelling

Veldhoven – Afgelopen zondag stonden Nienke en Corien even rug-aan-rug. Het werd in één oogopslag duidelijk: Nienke wordt steeds langer. Ze zal haar oma zeker in lengte voorbij gaan. Zo ver is het nog niet, maar het gaat gebeuren. Toch is het niet zeker dat onze kinderen en kleinkinderen steeds maar langer worden. Onderzoekers van de Yale Universiteit maakten namelijk onlangs twee opmerkelijke bevindingen bekend op het gebied van de natuurlijke selectie bij de mens. Zij voorspellen dat vrouwen in de toekomst twee centimeter kleiner, 1 kilo zwaarder en ook een stuk vruchtbaarder worden. Dat bleek ondermeer uit een analyse van bioloog Stephan Stearns over het verband tussen de fysieke eigenschappen van tweeduizend vrouwen na de menopauze en het aantal kinderen dat ze ter wereld brachten. Daaruit bleek dat kleinere, iets zwaardere vrouwen meer kinderen krijgen. Deze vrouwen gaven deze eigenschappen door aan hun dochters, die op hun beurt ook weer meer kinderen baren. Als deze ontwikkeling zich voortzet, zijn vrouwen over 10 generaties 2 centimeter korter, 1 kilo zwaarder en een stuk vruchtbaarder. De wetenschappers voorspellen dat de nieuwe generaties vrouwen ook een lagere cholesterolspiegel en bloeddruk hebben. Het idee dat de natuurlijke selectie op zijn eind was als gevolg van onze levensverlengende ingrepen klopt dus kennelijk niet. Lees het maar na. De voorspellingen zijn gepubliceerd in de online editie van Proceedings of the National Academy of Sciences.

Vreugde overwint schrik

Stiphout – Voor Mees was het dit jaar voor het eerst pas echt spannend. Hij wist heel goed wat er stond te gebeuren. Toen Zwarte Piet op de ramen bonkte en aanbelde wilde hij helemaal niet gaan kijken. Met lichte dwang ging hij naar de voordeur, maar toen hij al die pakjes zag, was de schrik groter dan de blijdschap. Toen iemand vervolgens ook nog eens riep dat er in de schuur nog meer pakjes lagen durfde hij echt niet alleen te gaan kijken. Met hun ooms en pappa’s gingen de 3 kinderen de cadeautjes ophalen. Al gauw overwon de vreugde de schrik en kon het uitpakfeest beginnen. Zo vierden wij het feest van de Goedheiligman. Een bijdrage van Pieter Jan

Sint verdwijnt achter de horizon

Delft – Sinterklaas en zijn Zwarte Pieten zijn al lang weer in Spanje. Zondag vertrok de stoomboot naar het zonnige zuiden. Zaterdagavond vierden Corien & ik thuis bij Saskia & Sander de verjaardag van de Goedheiligman. Voor Nienke was het een heel bijzondere viering. Zij keek dit jaar – voor het eerst – achter de schermen van het traditionele familiefeest. Samen met haar zusjes en broertje hielp zij – nadat forse bonzen op de ramen de aanwezigheid van tenminste één Zwarte Piet in de buurt had verraden – de zakken uit de hal van de woning naar binnen brengen. Abel vond het allemaal bijzonder leuk. De tweejarige genoot met volle teugen van de onverwachte lawine aan presentjes. Zijn zusjes Dieuwertje en Emma hielpen hem graag bij het uitpakken. De rest van het weekend werd er met de nieuwe cadeaus gespeeld en de restjes pepernoten en boterletter opgepeuzeld.

Wat is wijsheid Leuven – In het centrum van de Belgische universiteitsstad Leuven op het Fochplein trof ik Fonske aan. Zijn officiële naam is Fons Sapientiae. Dat is Latijn voor ‘Bron der Wijsheid’. Het standbeeld van Fonske werd in 1975 door de Katholieke Universiteit Leuven aan de stad geschonken. Beeldhouwer Jef Claerhout heeft een student gecreëerd die, lezend in een boek, de wijsheid in de vorm van water door zijn hoofd laat lopen. Dat is een mooi verhaal, maar het is helaas niet waar. Het is misschien wel een student, maar hij giet zich niet vol met water. Dat is niet iets voor studenten. Studentenorganisaties waren na de onthulling van het beeld dan ook woedend op de beeldhouwer. Ze vonden het een flauwe karikatuur van de drinkende student. Ze hadden gelijk, want Claerhout onthulde bij de aanbieding van het beeldje zelf de bedoeling van zijn schepping: "Het is een sculptuur van iemand die, een pils in zijn kop gietende, zijn gedragingen bestudeert”. Dat is inderdaad niet vriendelijk van de kunstenaar. Na interventie van de universiteit werd de naam van het beeldje daarom omgedoopt tot ‘Bron der Wijsheid’. Fonske wordt – net als Manneken Pis in Brussel - af en toe aangekleed door verenigingen die iets te vieren hebben.

Doe het met plezier

Stiphout - Als je mensen wilt overhalen om iets te doen, moet je het leuk maken. Ik geloof in plezier als stimulans. Het is ontwikkeld in Stockholm. Het heet ‘Rolighetsterorin’ of ‘The Fun Theory’. Hoe krijg je mensen zo ver dat ze de trap nemen in plaats van de roltrap of de lift? Het blijkt dat meer mensen de trap nemen als het leuk is om te doen. Het gaat mensen er niet om of ze het voor zichzelf of voor het milieu doen. Het enige dat telt is dat mensen het leuk vinden om te doen. Ik zag het filmpje in een commercial van Volkswagen. De autofabrikant wil mensen de leuke kant van verantwoord gedrag laten zien. Misschien heeft het ook wel iets te maken met het feit dat ze in de toekomst groene auto's willen verkopen. Tijdens de campagne wordt een aantal experimenten gelanceerd waarmee gekeken wordt of 'fun' gedrag kan veranderen. Niet alleen de pianotrap in een metrostation in Stockholm is leuk. De diepe afvalbak is ook erg leuk. Een dergelijke bak lijkt me wel iets voor Stiphout. Een bijdrage van Marjan

Loyaal aan de tsaar

Amsterdam – Gisteren bezochten Corien & ik de tentoonstelling ‘Aan het Russische Hof’ in de Hermitage Amsterdam. Het is met ruim 1800 objecten van het moedermuseum in St. Petersburg een van de grootste tentoonstellingen ooit in ons land. Je kunt er voor deze exhibitie nog tot 31 januari volgend jaar terecht. Het gaat over de eeuw van zes tsaren, die eindigde in 1917 met de revolutie. In de nacht van 16 op 17 juli 1918 werd de laatste tsaar Nicolaas II met vrouw en vijf kinderen geëxecuteerd Over Nicolaas II gaan merkwaardige verhalen. Anna, de conservatrice die ons rondleidde, stond stil bij een serie grote portretten van Russische officieren. Ze vertelde ons een opmerkelijk verhaal. “Het is opvallend dat op de portretten van de officieren een bepaald lichaamsdeel nogal opvallend is weergegeven”, zei ze op de portretten wijzend. Het was ons ook opgevallen. Wat de reden daarvan is, vertelde ze ook. “Tsaar Nicolaas II nam elke dag een militaire parade af. Hij was daarbij erg precies. Als een schoen of hoofddeksel niet glom, gaf hij de luitenant en de betrokken militair behoorlijk op hun duvel. Het gevolg was dat de militairen erg veel aandacht besteden aan hun uiterlijk. Op een dag dacht de bevelvoerend officier dat er nu echt niets was aan te merken op zijn troepen. Alles glom, alles zat recht. Vol vertrouwen begon men aan de parade. De tsaar ging echter helemaal uit zijn dak. Hij was nog bozer dan anders en wees drie militairen aan. Die moesten hun onderscheidingstekenen inleveren en ze werden meteen naar Siberië gestuurd. Niemand begreep wat er aan de hand was. Toen een generaal er naar informeerde, kwam de aap uit de mouw. Alle militairen waren linksdragend op de bewuste drie mannen na. Dat vond de tsaar lelijk. Kort daarna vaardigde hij zelfs een bevel uit dat er alleen nog maar links dragende militairen mochten paraderen. Na dit bevel bleken officieren die zich lieten portretteren plots erg duidelijk links dragend te zijn. Het was hun bewijs van loyaliteit aan de tsaar. Met de dood van Nicolaas II verdween ook deze gewoonte weer.”

Live Forever Maastricht – Als Antony van Dijck de portretschilder is van de zeventiende eeuw en Andy Warhol die van de twintigste eeuw, dan is Elizabeth Peyton de portretschilder van deze eeuw. Althans voor zover we dat nu kunnen overzien. Dat bedacht ik me toen ik de tentoonstelling ‘Live Forever’ bekeek in het Bonnefantenmuseum in Maastricht. Er hangen tachtig intieme en virtuoos geschilderde portretten van haar bij elkaar. De Amerikaanse schildert vrienden, liefdes, popsterren, familie, royalty, schrijvers en nog veel meer. Wie ze schildert, maakt haar kennelijk niet uit. Ze heeft voor niemand een voorkeur. Wat mij het meeste opvalt in haar portretten is de nonchalante sfeer. Ze schildert zoals je een terloopse foto neemt, een snapshot. De blik van het model is meestal afgewend, de uitsnede is krap. Meestal ontbreekt de bovenkant van de haren. Ze portretjes doen me denken aan geschilderde polaroids. De dunne verfstreken bewijzen ook dat ze niet uit is op een uitputtend gedetailleerd schilderij. Peyton schildert met een lichte toets. Toch ontsnappen haar modellen door haar schilderkunst aan vluchtigheid en verval. Vandaar ook de titel van de tentoonstelling: Live Forever.

Op elke rotonde één Peer – Je bent geneigd te bukken als je op de rotonde aan de Peerse Omleidingsweg net buiten het Belgische plaatsje rijdt. De FX94, een F-104 Starfighter, scheert immers laag over de weg. Toch knipperen de lokale chauffeurs niet eens met de ogen. Het toestel staat immers op een sokkel. Sinds november 2004 pronkt de FX94 hier op zijn sokkel op de rotonde. Het vliegtuig symboliseert de goede samenwerking tussen de Perenaars en de vliegbasis van Kleine-Brogel. Volgens de kastelein in het café waar ik een geniet van een pintje Belgisch bier is het vliegtuig de voorbije jaren “uitgegroeid tot een baken voor bezoekers tot ver buiten Peer”. Ik geloof hem op zijn woord. Het is een opmerkelijk gezicht. “Het idee kwam van onze burgemeester. Die was heel content met de goede band met de militaire basis”, licht hij nog eens toe als hij een klein bakje met blokjes kaas naast mijn glas zet. “Het zal vast wel een hoop gedoe hebben gegeven”, suggereer ik. De kastelein knikt: “We dachten eerst dat de verkeersveiligheid in het gedrang zou komen met een dergelijk gevaarte in het midden van de rotonde”. Ik neem een slok en proef daarna van de kaas. “Is dat dan niet zo?” vraag ik. "Zeker niet", glimlacht de cafébaas, “de mensen rijden juist langzamer. Dat is zeker en vast. Geef mij op elke rotonde maar een straaljager”. Ik knik wel, maar vind het wat veel.