Rio is ready Kopenhagen – Voor wie prins Willem-Alexander en Anton Geesink, beiden afgevaardigden van het IOC, hebben gestemd is niet bekend. In ieder geval bleek de lans die de Amerikaanse president Obama brak voor Chicago te vergeefs. De korte tekst van de Braziliaanse president Luiz Inacio Lula da Silva’s “Rio is ready'' maakte kennelijk meer indruk. Of Rio ook echt helemaal klaar is, staat te bezien. In het filmpje beloven ze veel. Ze hebben gelukkig nog zeven jaar de tijd om alles in orde te maken. De Olympische Spelen van 2016 worden gehouden in Rio de Janeiro. Dat maakte het Internationaal Olympisch Comité vandaag in het Bella Convention Centre van Kopenhagen bekend.

Doorkijkje Delft – Delft is de stad van de mooie doorkijkjes. Eeuwen geleden al legden beroemde kunstenaars de prachtige doorkijkjes vast op hun schilderijen. De mensen staan er overal ter wereld voor in de rij. Of de Spoorzone uiteindelijk ook een mooi plaatje wordt, moeten we nog maar afwachten. Voorlopig gaan we een lange periode tegemoet van opbrekingen, rommel en veel omrijden. Het is ook een periode van verrassende nieuwe doorkijkjes. Er ontstaan steeds weer uitzichten en doorkijkjes die er nog niet eerder waren. Maar het is tijdelijk. Geniet er dus maar van. [Filmpje]

Het gevleugelde varkentje Eersel – Op de slaapkamerdeur van Nienke, Benthe, Dieuwertje en Sietske in Eersel hing een tekening van Fleur. Fleur is een lachend gevleugeld varkentje. Een creatie van Nienke. We hebben Fleur bij ons vertrek naar Delft natuurlijk ook ingepakt. Ze hangt nu op onze koelkast. Onze kleinkinderen kunnen niet alleen leuk tekenen, een meerderheid kan inmiddels lezen. De ouderen natuurlijk al veel beter dan de jongeren. Maar het aantal lezers groeit. Daarom in dit stukje op ODD een verhaaltje voor de nieuwe generatie lezers. Fleur is blij Ze lacht breed Fleur gaat naar school. Naar de big-school. Dat is een school voor biggen. Het is geen gewone big-school. Het is een bijzondere school. Op de school van Fleur leer je niet alleen lezen of rekenen. Op de school van Fleur leer je ook vliegen. Het is een school voor biggen met vleugels. Net als Fleur. Fleur heeft gele vleugels en een krul in haar staart. In de lucht stuurt ze met haar staart. Vandaag leert Fleur op school hoe ze moet landen. Dat is goed. Vliegen is fijn, maar landen is beter. Daarom is Fleur blij. Zou het Fleur lukken om goed te landen? Kijk gauw op het volgende plaatje. Oeps. Dat plaatje heb ik nog niet.

Weggevertje Delft – Het wordt steeds moeilijker om een omfietswijn te vinden die aan de ODD-norm voldoet. Drie euro is bijna geen haalbare bodemprijs meer. Ik denk dat we binnenkort moeten stijgen naar vijf euro. Maar intussen heb ik er deze week nog wel eentje gevonden. Dat komt door de tijd van het jaar. De wijngidsen komen nu immers uit en de winkels doen hun best om te laten zien dat de door kenners aanbevolen wijnen in de schappen van hun winkel staan. Om het aantrekkelijk te maken, doen ze die wijnen dan vaak in de aanbieding. Door die aanbieding zakte deze week een aan te bevelen wijn onder mijn magische drie eurogrens. Misschien wel de laatste ‘omfietswijn’ voor deze prijs. Je moet even met lege fietstassen naar Albert Heijn peddelen. Daar vind je de Dominio de Fontana, Tempranillo. Een Spaanse wijn die normaal €3,99 kost, maar deze week een euro minder is en daarmee precies onder de drie euro komt. Het is een royale omfietswijn. Vol rood fruit met een verleidelijk rokerig geurtje, waardoor ik hem erg lekker vind bij pasta. Maar misschien wil jij er juist wel een lekker stukje kaas bij. In ieder geval is de wijn zijdezacht en subtiel. Laad je fietstassen maar lekker vol voor deze weggeefprijs. Je mag natuurlijk ook met de auto gaan. Een aantal lezers van ODD is gratis abonnee op het ODD-Wijnalarm. Dat betekent dat je een mailtje krijgt als er een omfietswijn is te halen. Wil jij ook een ODD-Wijnalarm? Meld je dan hier

Beiaardiershuisje Delft – Het huisje op de hoek van de Kerkstraat was in 1660 de woning van stadsbeiaardier Hendrick van Stroonburgh. In oorsprong is het woninkje nog ouder. Het dateert uit 1570. Van binnen is nog steeds de oude eiken balklaag te zien, net als de spiltrap. Eind 18de eeuw kreeg het pandje een klokgevel. Het werd gekocht door de ‘Vereeniging Kunst aan het Volk’ die het in 1927 liet restaureren. Na de restauratie droegen ze het over aan de gemeente Delft. Kennelijk was er toen nog wel geld voor een dergelijke operatie. Net op tijd overigens, want twee jaar later in 1929 ging het helemaal mis met de economie in de wereld. Toen was de gemeente inmiddels eigenaar. Zij vestigde er een beiaardschool in, onderleiding van beiaardier en organist Jan Hendrik Storm. Nu zit er een galerie in het kleine huisje. Net als het draaiorgel hoort het carillon bij de Nederlandse stad. De klanken van een carillon geven een speciaal gevoel dat helemaal bij de Hollandse stad hoort. De Delftse beiaardiers Leen ’t Hart en Rien Ritter hebben zich jarenlang voor dit cultuurerfgoed ingezet. Gelukkig doet Delft daar nog steeds wat aan.

Speel je slim Helmond – Fotograferen doet iedereen. Kijk maar eens om je heen als je bij een bezienswaardigheid bent. Iedereen is gewapend met een groot, maar nog vaker klein fototoestel. Jong en oud richten hun lens op van alles en nog wat. Van mijn zeven kleinkinderen doen alleen de jongens nog niet mee. Ze zijn nog te jong, maar de meiden worden steeds enthousiaster. Dat komt omdat Corien steeds ombekommerd haar toestelletje uitleent. De meiden moeten soms op elkaar wachten om een plaatje te kunnen knippen. Hun flickrpagina’s leveren het bewijs van hun aandacht voor de fotografie. Bij een vorige verjaardag kreeg Benthe een eigen fototoestel. Het is een roze Vtech Kidizoom. Het is een fototoestel dat is aangepast aan de ontwikkeling van het kind. Vrolijke kleurtjes, melodietjes en leuke sjablonen maken het leuker en voegen een extra uitdaging toe. Dat is tenminste wat de fabrikanten op hun site er over zeggen. Benthe en Sietske maken er allebei graag gebruik van. Vooral de sjablonen vallen erg in de smaak. Benthe maakte afgelopen zaterdag van Corien & mij een plaatje met haar toestel. Eerst zette ze een sjabloon in beeld en mikte daarna het gezicht van een ons op de goede plaats in de zoeker. Het leidde tot grote hilariteit van de beide meiden. Corien kreeg lange gele lokken en ik werd in een astronautenpak gehesen.

Groeten uit Frankrijk Delft – Zoals jullie lazen, zaten Corien & ik afgelopen week in Eersel. Wij waren niet de enige die nog even van het nazomerweer genoten. Annefien ging naar Duitsland en Corrie & Jan reisden naar het zuidoosten van Frankrijk. Van hen kregen we een kaart uit de Provence, de streek van de geurige kruiden, de zwoele zomeravonden, het heerlijk buiten eten, de zachte kleuren van het ochtend- en het avondlicht, de woeste natuur en de geur van lavendel. Het land waar kunstenaars en schilders hun inspiratie opdeden. [filmpje] Op de achterkant van de kaart staat gedrukt: VINCENT VAN GOGH (1853-1890), La chambre de Van Gogh en Arles 1889 (huile sur toile) Ze schrijven: 22-09-’09, Frankrijk Je kunt er niet omheen in de Provence, Vincent van Gogh. Maar er is ook heel veel anders moois te zien. We genieten volop van onze vakantie en het mooie weer. Ook niet onbelangrijk is de aanwezigheid van de grote hoeveelheid “omfietswijnen” groetjes, Corrie en Jan

Groeten uit Siegen Delft – Annefien geniet van het heerlijke nazomer weer in de Duitse stad Siegen in Noord-Rijnland-Westfalen. Het is een van de steden in deze regio die een historische band heeft met het huis van Oranje. Het ligt op de zogenaamde Oranjeroute[filmpje]. Annefien stuurde de fotoredactie van ODD een kaartje van een andere stad op de Oranjeroute: Dillenburg. Op de achterkant van de kaart staat gedrukt: Oranienstadt Dillenburg/Hessen, Ze schrijft: 22 sept. 2009, Siegen Ik logeer in een mooi hotel. Ik heb prachtig weer en leuke mensen om me heen. De Oranjeroute is erg mooi. Ik schrijf deze kaart uit Braunfels. Straks ga ik een kasteel bekijken. Liefs, Annefien

De bankjes werken Tilburg – In de straten van Tilburg zagen Corien & ik bij ons recente bezoek tientallen kleurrijke bankjes staan. Het zijn kunststoffen buitenbanken, type chaise longue. Ze zijn bedrukt, beschilderd of voorzien van bijvoorbeeld mozaïek. Sommige zijn duidelijk bedoeld als reclame of promotie, maar er zijn ook kunstzinnige banken. Het deed me denken aan de projecten met levensgrote koeien of rhino’s in wereldsteden. Ik vroeg aan twee echte Tilburgers, die we aantroffen bij de ingang van het stadhuis, naar de bedoeling van de bankjes is. “Ah, de benkskes”, zeiden ze meteen trots. Het is volgens hen een project dat is bedacht door lokale cabaretière Karin Bruers. Het is bedoeld om met de bankjes de sociale verkilling tegen te gaan, hoorde ik van mijn zegslieden. Bruers richtte daarvoor een speciale stichting op: ‘1000 bankjes’. Kennelijk is dat het getal waar ze naar streeft. Ze ontwierp de bank zelf. Volgens de Tilburgers die we spraken, staan er zeker al honderd in de stad. Zo veel zagen wij er overigens niet, maar wij zijn dan ook alleen maar in het centrum van Tilburg geweest. Corien nam even plaats op de bank die kennelijk was opgedragen aan voetbalclub Willem II. Ze had al meteen leuk sociaal contact met een kleine inwoonster van de stad. De bankjes werken.

Tekenen als Van Gogh Tilburg – Gisteren zaten Corien & ik even in de bankjes van Vincents Tekenlokaal. Dat oorspronkelijke lokaal stond in Rijks-HBS Willem II. Op 15 september 1866 kwam de toen dertienjarige Vincent van Gogh in Tilburg wonen. Hij kwam naar deze stad omdat hier de eerste en in 1866 nog steeds enige hogere burgerschool in Brabant bestond. Hij kreeg 34 uur per week les in de eerst klas van de school. Daarvan waren vier uur handtekenen en één uur rechtlijnig tekenen van Constant Cornelis Huijsmans. Van Gogh was een goede leerling. In juli 1867 deed hij het overgangsexamen naar de tweede klas. Hij scoorde een gemiddelde van 7,36 punt per vak. Dat is toch een mooi gemiddelde. In het tweede jaar verliet hij om onbekende redenen plotseling de HBS. Hij ging weer terug naar zijn ouders in Zundert. Corien & ik spraken uitvoerig met twee medewerkers van het museum dat nu in de voormalige HBS is gevestigd. Zij vertelden dat over de periode van Van Gogh in Tilburg in feite niets meer bekend is. Behalve het nagebouwde authentieke lokaal is er ook een 21ste eeuws tekenlokaal met geavanceerde tekencomputers. We hebben ons daar erg mee vermaakt.

Veilig naar de supermarkt Eersel – Toen we deze week een winkel van Delhaize binnen liepen, werden we weer herinnerd aan de Mexicaanse griep. Ik was het al bijna weer vergeten. De griep is al lang geen belangrijk nieuws meer. Zo gaat dat met nieuws. Van de voorpagina verdrongen door het faillissement van Marco Borsato. Ook vervelend natuurlijk. In ieder geval voor Marco. Toch zijn er deze week in Nederland twee mensen overleden aan de Mexicaanse griep. Het zijn een man van 52 en een vrouw van 85 jaar. Daarmee is het aantal sterfgevallen in ons land nu op vier gekomen. Ik vrees dat het daar niet bij blijft, want er verblijven nu negentig mensen in een ziekenhuis als patiënt van de Mexicaanse griep. Drie daarvan liggen zelfs op de afdeling intensive care. Ondanks deze feiten is de verspreiding van de griep in Nederland volgens het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu niet ‘significant’ gegroeid. Hoewel hetzelfde over België gezegd kan worden, blijven ze bij Delhaize in het belang van de klanten voorzichtig. Corien & ik hebben voor dat we de winkel in gingen netjes de stang van het winkelwagentje met het doekje ontsmet. Daarna hebben we onze handen ontsmet en bij het verlaten de winkel hebben we de handen opnieuw ontsmet met een vers doekje. Je weet nooit wat je in zo’n winkel allemaal hebt aangeraakt. Kan ik in Nederland nu wel veilig naar de supermarkt?

Abel zwaait niet Veldhoven - Kleine kindjes worden groot (hoe vaak ben ik een 'belevenissen' al begonnen met deze uitspraak?). Abel gaat sinds drie weken naar de peuterspeelzaal. Toen zijn zussen weer naar school gingen, mocht Abel eindelijk ook naar 'school'. Op de foto's van de eerste dag ziet hij er superstoer uit. De juf zijn tas met inhoud laten zien, meteen met de autootjes spelen en natuurlijk een echt werkje maken! Totdat mama wegging: hartverscheurend huilen doorkliefde de peuterspeelzaal. Daar keek overigens geen kind van op. Knuf werd erbij gehaald en gelukkig was mama er na een half uur al weer. De keer erna werd het nog dramatischer, want mama bleef veel langer weg en knuf zat niet in de tas. Op de een of andere manier was die knuf er plotseling toch... Dat scheelde wel. Nu moet hij nog wel huilen als ik wegga, hij weigert te zwaaien naar mij, maar daarna gaat hij heerlijk spelen. En: al voor de zomervakantie was ons ventje volledig zindelijk! Natuurlijk gebeurt er nog wel eens een ongelukje, maar hij is op de peuterspeelzaal al een voorbeeld voor andere kindjes! Een bijdrage van Saskia

Belgische borrel Hasselt – Ad en ik namen ooit de moeite om naar Schotland te reizen om daar een flink aantal whiskystokerijen te bezoeken. Het is dus logisch dat nu Corien & ik in de buurt van Hasselt zijn, we ook het Nationaal Belgisch Jenevermuseum bezoeken. De Schotten hebben hun whisky, de Fransen hun cognac, de Duitsers hun schnaps en de Russen drinken hun wodka. Wij Nederlanders drinken alles, maar onze nationale drank is natuurlijk toch jenever. De geschiedenis van jenever is nog fascinerender dan die van de whisky. Het destilleren hebben de Schotten toch uiteindelijk gewoon geleerd van de jeneverstokers. Het jenevermuseum is gevestigd in een authentieke 19de-eeuwse stokerij. Het bedrijf is knap gerestaureerd en nu een industrieel archeologisch monument. De enige stoomstokerij in Europa. In de 16de eeuw werd de korenbrandewijn, soms gearomatiseerd met jeneverbes, in de ‘Zeventien Provinciën’ erg populair. Daarom is het nu nog de nationale gedistilleerde drank van België, Nederland en Frans-Vlaanderen. Sinds januari vorige jaar is jenever door de Europese Unie geografisch beschermd. Net zoals dat ook is gebeurd met whisky en cognac. Jenever heeft nu dus zijn eigen “appellation d’origine contrôlée”. In het museum volgden Corien & ik het stookproces op de voet. We zagen ook allerlei borrelglaasjes, jeneverstoppen en -flessen, reclame affiches, gadgets en allerhande archiefmateriaal uit de glorietijd. Tot slot kon ik – Corien nam sinaasappelsap – in het proeflokaal de heerlijke zachte Belgische jenever ook even proeven. Ik kan de Belgische borrel aanbevelen.

Kleine gedachte Hasselt – Aan de Botermarkt in Hasselt zit een gezellig bruin café. De mensen gaan er niet alleen heen om lekker te eten, maar ook voor de gezellige sfeer. Het heet Poeskaffee. Cafés met die naam heb ik al eens eerder in andere plaatsen in België gezien. Ik kende voordien de term alleen als Pousse-café. Dat is een mix van likeur die ik in Parijs ooit bij de koffie kreeg. Gewoonlijk onthoud ik dat niet, maar dit drankje ziet er spectaculair uit. Het is opgebouwd uit meerdere laagjes likeur. Die drijven op elkaar en laten zo een opbouw van allerlei kleuren in je glas zien. De kenners onder jullie weten dat er meerdere pousse-cocktails zijn. Probeer het thuis maar niet te maken, want het is afgrijselijk moeilijk om te kleuren gescheiden te houden. Je zult je afvragen wat dit alles met Poeskaffee te maken heeft. Het antwoord is: niets. Het zijn van die kleine gedachten die soms bij me opkomen als ik door de stad loop en een grappige naam zie. Dat heb jij toch ook wel eens.

Bezienswaardigheid Eersel – Ben je ooit van plan geweest om een grafheuvel te bezoeken? In de Nederlandse en Belgische Kempen zijn er heel wat om te bekijken. In dit gedeelte van België en Nederland heb je veel kansen om een grafheuvel te zien. Je hoeft er niet eens veel moeite voor te doen. Corien & ik bezochten er gisteren een. Na dit bezoek kan ik je vol overtuiging adviseren: onderdruk je behoefte en ga iets leuks doen op een vrije dag. In Bergeijk troffen wij honderd meter het bos in op de Eerselsedijk een paalkrans grafheuvel aan uit de bronstijd. Dat wil zeggen dat de heuvel is opgeworden ongeveer 1650 jaar voor Christus. Dat is dus een heuvel van indrukwekkende ouderdom. Volgens de folder heet deze plek de Galgenberg. Als je kolossale monumenten als Stonehenge en Woodhenge kent, is dit met gras begroeide heuveltje toch een deceptie. Er staat een bordje bij en daarom wisten we dat we goed zaten. In Bergeijk staat het grasheuveltje bij het VVV vermeld onder het kopje ‘Bezienswaardigheden’. Dat vond ik bij nader inzien wel wat overdreven.

Teut in Lommel Eersel – Wel eens teut geweest? Of weet je niet wat dat betekent. Dat kan want het heet overal weer anders. De een zegt dat hij ‘als een balletje’ is, anderen zijn duidelijker en hebben het over beschonken, bezopen, dronken, in de olie, in de lorum, kachel en lazarus. Zo kan ik nog wel even door gaan. In het Belgische Lommel hebben ze er een markt naar vernoemd. Zondag bezochten we met zijn vijven die Teutenmarkt. Maar zoals we al vermoedden heeft de markt in het centrum van het bruisende plaatsje helemaal niets met misbruik van drank te maken. Van vroeg in het voorjaar tot laat in het najaar is er elke zondag een gezellige rommel-, brocante en antiekmarkt in Lommel. Die heet Teutenmarkt. De enige drank die zeer ruim aanwezig is, vind je in het bierhuis. Daar verkopen ze vierhonderd verschillende Belgische biersoorten. Dat wel dus. Ik vroeg aan de jongeman waar ik bij afrekende waar het woord Teutenmarkt vandaan kwam. Hij vertelde dat er vroeger veel teuten in Lommel woonden. Een teut is namelijk een rondreizende handelaar. Vanuit zijn thuisbasis in Lommel bezocht hij met zijn koopwaar op de rug zijn klanten in Nederland, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg of zelfs Denemarken. De teuten vertrokken in de lente en kwamen in de winter weer naar huis in de Kempen. “Het zijn gewoon marskramers”, riep ik. Dat was niet zo volgens hem. Daarvoor waren ze te strak georganiseerd in een gilde. De beroemde markt in Lommel is nog een overblijfsel van dit fenomeen. Teuten deden Nienke, Benthe en Dieuwertje overigens niet, want er waren ook heel wat kermisattracties te bezoeken. Als bewijs daarvan klik hier en klik hier en klik daar voor een filmpje.

Haring en wentelteefjes Eersel – Wat zullen we eten met de lunch? Ik stelde zondag voor om haring te eten. Corien luisterde geduldig naar mijn aanbeveling, maar had een ander idee. Zij stelde de kleinkinderen voor om wentelteefjes te eten. Dat was een moeilijke keus. De haringen zagen er natuurlijk aantrekkelijk uit, maar de wentelteefjes die oma in de keuken stond te bakken, roken ook erg lekker. We moesten polderen. Het duurde niet lang voordat we een compromis hadden bedacht. Benthe en Corien begonnen aan de wentelteefjes. Nienke, Dieuwertje en ik verorberden eerst de haring en begonnen toen alsnog aan de wentelteefjes. Op die manier hadden we beiden. Benthe en Corien gunde het ons graag.

Een volle dag Eersel – Een vakantiedag begint met een gezamenlijk ontbijt. Met z’n allen om de ronde tafel in de huiskamer van ons vakantieverblijf begint de dag op die manier heel gezellig. Het is net als de lunch een prima fotomoment, want de rest van de dag hebben we veel te veel te doen. Geen tijd om foto’s te maken. Zo zaten we de hele dag in het zwembad. Daar bleek heel veel te doen. De grote waterglijbaan was al meteen favoriet bij de meisjes. Dat gold ook voor het bubbelbad en de speelbaden met de bruisbank. Aan het einde van de dag kwam Bob, Saskia en Karsten Sietske op halen. Ze maakte ruimte voor onze nieuwe slaaplogee: Dieuwertje. Voordat er geslapen werd, gingen we eerst nog even naar de grote speeltuin. [filmpje] Karsten wilde dat natuurlijk ook wel een zien.

Proost oma Stiphout – Afgelopen vrijdag vierde Monique haar 59ste verjaardag. Voordat we naar Eersel vertrokken ging Corien op verjaarsvisite. Het huis zat die morgen vol met vrouwen. Allemaal op verjaarsvisite. Er was slechts één kerel naar het feestje gekomen. Dat was Timo. Die wilde de verjaardag van zijn oma natuurlijk niet missen. Hij had groot gelijk. Iedereen wilde wel zien hoe veel de zoon van Saskia & Paul was gegroeid. Timo liet zich ongestoord bewonderen. Terwijl de dames een glaasje dronken, nam hij gewoon de fles. Dat schiet beter op dan met een glaasje. “Proost Oma, nog vele jaren”, zag je hem denken.

Seks en kriebels Delft – Bij het zien van een spin denk je niet meteen aan seks. Veel mensen krijgen er wel de kriebels van, maar op een andere manier. Toch is het najaar de topperiode voor de spinnen en dat heeft alles met seks te maken. De volwassen geworden mannetjes gaan in die periode op zoek naar een vrouwtje om mee te paren. Ze komen dus in deze periode uit hun schuilplaatsen. Daarom kom je er juist in september veel tegen. Niet alleen jij, ook de spinnen hebben de kriebels. Er moet gepaard worden. In een gemiddeld hygiënisch huis wonen ongeveer 1500 spinnen. De kans dat je er een tegenkomt is dus royaal aanwezig. Dat geldt nog meer voor de tuin. Een Engelse studie telde 130 spinnen per vierkanten meter in een weiland. Dat is per vierkanten kilometer 130 miljoen. Gelukkig hoef je niet bang te zijn voor spinnen. Er worden in ons land meer mensen door een hond of een kat gebeten dan door een spin. Bovendien komen in ons land geen voor mensen gevaarlijke soorten voor. Een spinnenbeet kan niet meer dan een rood vlekje opleveren. De spin op de foto is een kruisspin (Araneus diadematus). Hij komt in ons land erg veel voor. Hij is gek op tuinen, omdat daar veel schaduw en weinig wind is.