Staan Delft – Afgelopen weekeinde logeerden Benthe en Sietske samen met hun mamma bij ons. We zagen dat Sietske ook al een echte drentelaar is. Ze stapte heerlijk door ons huis. Zelfs op het strand kon ze zich aardig staande houden.Vandaag kreeg ik het bewijs dat ook m’n jongste kleindochter Emma nu kan staan. Ze trekt zich aan de spijlen van de box omhoog en kijkt triomfantelijk de kamer in. Haar zussen Dieuwertje en Nienke wilden voor de foto nog wel een keertje in de box klimmen. Drie kleindochters van verschillende lengte. Het gaat hard met het grut. |
Helmond – Je weet dat sommige fans van grote sterren graag met een t-shirt lopen met een afbeelding van hun idool erop.
Delft – Gisteren bezochten we Scheveningen. Ons reisdoel was Sea Life. Het moest echter even wachten op een andere grote attractie van de kust. We aten eerst een heerlijke portie fish and chips. Hoewel Engeland er om bekend staat, smaakt gebakken vis toch nergens zo lekker als in Scheveningen. We zaten met z’n vijven op de boulevard omringt door meeuwen die op een steeltje friet hoopten. Ze werden niet teleurgesteld.
Delft – In Nederland stappen wekelijks 3,5 miljoen mensen een McDonald’s restaurant binnen. Wereldwijd zijn dat er zelfs 46 miljoen per dag. Gisteren waren Corien & ik samen met Saskia en haar dochters Benthe en Sietske daar ook bij. Onze aanwezigheid rimpelt de vijver van bezoekers dus niet. Ik stond versteld van het gevarieerde menu dat er beschikbaar is, toen we voor de lunch naar binnen wandelden.
Londen – Woensdag kreeg ik alweer de eerste aanbieding binnen van een reisbureau om een reis te boeken naar Londen om de kerstinkopen te doen. Ik heb het nog maar even terzijde gelegd. M’n gedachten worden nog niet bepaald door kerstbomen en sneeuwlandschappen.
Eindhoven – Dieuwertje werd twee jaar en kreeg erg leuke cadeautjes. Dat vonden haar zusjes Nienke en Emma ook. Vooral die beesten die je in elkaar kon zetten en die dan geluiden maken.
Cambridge – Op vakantie bezoeken veel mensen kerken en musea. Wij zijn daarop geen uitzondering. Zeker als we weten dat er enkele Hollandse meesters hangen, stappen we een museum binnen. We wandelden daarom deze zomer het monumentale gebouw van het Fitzwilliam museum in Cambridge binnen. Richard, de zevende burggraaf Fitzwilliam schonk bij zijn dood in 1816 zijn omvangrijke collectie schilderijen, tesamen met een fors geldbedrag, aan de universiteit. In 1835 ging het museum open. De collectie bestond uit bijna 250 schilderijen van Hollandse en Vlaamse meesters. In de loop der eeuwen is de collectie verder gegroeid. Het museum heeft nu een van de mooiste collecties in Groot-Brittannië. Nadat ik uitgebreid had stilgestaan bij de schilderijen van Frans Hals, Jan Steen en Rubens, slenterde ik verder door de zalen met kunstwerken. Corien bleef achter. Ze was in gesprek met twee dames van het museum. Al dwalend kwam ik in een zaal met werken van de Engelse kunstenaar uit de vorige eeuw Stanley Spencer. Ik was helemaal alleen in de enorme zaal. Ik ging van schilderij naar schilderij en kwam zo oog in oog een met 
Zandvoort – Zondag waren Corien & ik op de autoracebaan in Zandvoort. We zagen daar de Fransman Alexandre Prémat tijdens de Marlboro Masters, het officieuze wereldkampioenschap in de Formule 3, winnen. Prémat finishte na de 107,675 kilometer (25 ronden) in 43.17,080. Zijn landgenoot Eric Salignon kwam 2,130 seconden later over de streep. De Brit Adam Carroll eindigde als derde. De beste Nederlandse autocoureur was zondag Giedo van der Garde. Hij eindigde als dertiende.
Muiderberg – Onlangs moest Floris weer eens een nacht filmen. Het betrof een filmpje dat hij maakte i.v.m. z’n afstuderen aan de H.K.U./Multimedia. Aan alles was gedacht; zo’n 22 mensen had hij om zich heen verzameld, die bereidt waren hem te helpen. Want filmen kan je niet alleen. Er moeten mensen zijn die voor het licht zorgen, voor de techniek, voor het decor, voor de kleding van de acteurs, voor de visagie, er moet voor eten gezorgd worden. Er moeten een regisseur en een opnameleider zijn. En niet te vergeten, er moeten acteurs zijn. De locatie had hij samen met de regisseur (Alan van O.T.Anderson) na lang zoeken gevonden. Een rustig plekje aan het water in Muiderberg. De bedoeling was dat er gedraaid zou worden tijdens de zonsopgang, dus dat betekende een hele nacht hard werken. Het was niet het eerste project van de mensen van de filmploeg. Ze helpen elkaar allemaal bij het maken van eindexamenproducties. Een drukke tijd dus voor Floris, want hij heeft diverse eigen eindexamenfilms gemaakt, maar ook bij heel veel andere producties van studiegenoten geholpen. Er was echter dit keer wel één probleem. Ze hadden een aggregaat gehuurd voor de stroomlevering. Maar geen van de jongelui was bevoegd die te vervoeren, omdat tegenwoordig alleen het B-rijbewijs behaald wordt bij het eerste rijexamen. Wij oudjes mogen straffeloos met aanhanger rijden, omdat we automatisch de BE-bevoegdheid hebben gekregen. Dus bood ik aan om Floris uit de brand te helpen. Gelukkig mocht ik Guido’s auto lenen, want onze auto was al eerder door Floris opgehaald. Omdat wij (Pieter Jan, Anne-Sofie, Marlotte en ik) in Zuid-Limburg een weekje vakantie gehad hadden, kwamen Guido en Jurriën ons ophalen. Ik ging meteen met de auto van Guido naar Amsterdam en Jurriën nam de anderen en de bagage mee naar Helmond. In Amsterdam stonden Floris en Bram ( een hele lieve knul, die voor artdirector fungeerde, voor het décor en zo…) mij al op te wachten bij een filmapparatuurverhuurbedrijf ergens op een industrieterrein in Noord-Amsterdam. Ik schrok me een hoedje toen ik de propvol geladen kleine vrachtwagen zag met daarachteraan het aggregaat. Ik ben er van overtuigd dat de jongelui beter in staat zijn zo’n gevaarte te besturen dan ik, maar ja die mogen het niet. Bram ging naast me zitten en ‘begeleidde’ me naar de locatie in Muiderberg. Floris reed achter ons aan in de auto van Guido. Ik moet zeggen ik vond het wel een hele ervaring en het viel me allemaal reuze mee. Nadat ik het aggregaat had afgeleverd moest Floris nog tweemaal weg om op diverse locaties de nodige spullen op te halen. Maar zonder aanhanger mag hij dus wel een kleine vrachtwagen besturen, dus dat kon hij zelf doen.
Maar het leukste vond ik nog de nacht die daar opvolgde. Toen we op de uitgezochte locatie aankwamen was het er nog heel stil en rustiek. Maar de vrachtwagen werd uitgeladen, decors opgebouwd, filmapparatuur (inclusief rails) geïnstalleerd, lichtapparatuur opgezet en van die enorme lampen die het hele terrein in het volle licht zetten. Er kwam een cateringwagen aanrijden met een kok die de hele nacht voor de inwendige mens zorgde. De acteurs arriveerden, werden gekleed en geschminkt. Ik had in Guido z’n auto een stoeltje gevonden en had me met slaapzak geïnstalleerd op een heuveltopje om het geheel eens goed te bekijken. Er werd door iedereen keihard gewerkt. Iedereen wist wat hij doen moest en Floris kon al zijn aandacht aan de filmcamera wijden. Meestal wordt er bij de eindexamenfilms met video gewerkt omdat dat goedkoper is. Maar het was Floris z’n wens om minstens 1 project met echte film te draaien. Helaas was tegen de ochtend de hemel grijs bewolkt zodat het ‘zonsopgang-boven-het-water-filmen’ niet lukte. Dan maar zonder zonsopgang. Toen alles er op stond kon alles weer afgebroken worden, acteurs werden bedankt en mochten naar huis/bed. Het duurde nog een hele dag voor alles weer netjes opgeruimd was. De vrachtwagen moest driemaal rijden waarvan een keer dus weer door mij met aggregaat. Om 14.00 uur kon ik vertrekken naar Gemert. Want daar speelde Michiel met z’n band No Big Deal met een gast optreden van……jazeker…Anne-Sofie! Dat mocht ik natuurlijk niet missen. Om precies 16.00 uur kwam ik net op tijd aan om de aankondiging te horen.
Eindhoven – Op vijf augustus was mijn kleindochter Dieuwertje jarig. Of zoals ze zelf zegt:”Jajig”. Ze is nu twee jaar. Een leeftijd die ze zelf met twee vingertjes trots kan aangeven. Toen ik haar gisteravond kort na onze komst dan ook vroeg hoe oud ze nu was, stak ze trots haar twee vingertjes omhoog en voegde daar geheel ongevraagd”Jajig” aan toe. Vandaag gaan we dit heugelijke feit verder vieren. Haar oma’s en opa’s zullen er zijn en ook nog wat ooms en tantes. We gaan voor haar zingen. We gaan gebakjes eten en limonade drinken.
Delft – Acht jaar geleden werd op initiatief van Isabelle van Keulen en onder haar leiding het eerste 
Delft – De kranten worden steeds dunner en de onderwerpen in de tv-journaals worden steeds luchthartiger. Het is komkommertijd. De pagina’s moeten toch elke dag weer gevuld. Het ‘nieuws’ in Engeland is nu de inhoud van de handtas van koningin Elizabeth. De Mail on Sunday onthult dat de koninklijke handtas niets bevat. De krant staat bekent om haar vermogen tot nuanceren. Daarom schrijven ze heel eerlijk dat de tas niet helemaal leeg is. Er zit een portemonneetje in. Alleen het portemonneetje is wel leeg. De krant stelt dan meteen de belangrijke vraag: waarom zeult de koningin der Britten dan met de tas rond? Het antwoord staat ook in de krant. De koningin is een echte dame en gebruikt de handtas als accessoire. Zodra ze Buckingham Palace verlaat hangt ze een tas aan haar arm. Bij mij komt dan de vraag boven: willen we dit weten? Het antwoord is helder. Het is interesseert ons geen biet. Waarom dan toch dit stukje?
Delft – Misschien komt het omdat Corien onvoldoende tegen de bloemetjes tikt. In ieder geval zijn de tomaten nog groen. Ik zag op 
Londen – Afgelopen vrijdag startte vervoersmaatschappij London Underground een postercampagne. Daarmee probeert London Underground de reizigers te bewegen geen sterk ruikend voedsel te eten voordat men reist met de drukke en zeker in deze tijd van het jaar erg warme ondergrondse treinen. De campagne veroorzaakte direct een diplomatieke rel met Italië. De poster toont een dikke man met een Italiaans uiterlijk in een ondergrondse treincoupe. Hij is omgeven door Parmahammen, salami’s en knoflookslingers. Deze poster veroorzaakte een stortvloed aan klachten van boze Italianen. Ook de Italiaanse ambassadeur Giancarlo Aragona schreef een klachtbrief aan zowel de Londense vervoersmaatschappij als aan burgemeester Ken Livingstone.
Delft – Ik heb een kijktip voor jullie. Woensdag zend BBC II om 22.00 uur (Nederlandse tijd) het stuk 
Delft – Het 
Het hoogtepunt van het corso was misschien wel het meezingconcert vrijdagavond tijdens de vlootschouw in Maasland. Bezoekers konden verder hun ogen en oren de kost geven aan de muziek en dans op tientallen versierde historische boten. Het corsofeest zaterdagavond in Naaldwijk, maar vooral de festiviteiten voor en na doorkomst van het Corso in Schipluiden trok veel belangstelling. De achtste editie van het Varend Corso Westland heeft in 2005 plaats op 5, 6 en 7 augustus met als thema 'Helemaal Hollywood'. Geef even een seintje als je komt kijken, dan zet ik extra tuinstoeltjes klaar en doe een extra fles Chardonnay in de koelbox.
Londen – De Engelsen hebben de zwaan altijd beschouwd als een koninklijke vogel. Het stelen van een zwanenei leverde vroeger een jaar gevangenisstraf op. Tegenwoordig tref je niet zoveel zwanen meer aan op de Theems. De vogels die er zijn, behoren tot de koningin, tot het stoffenverversgilde of het gilde der wijnkopers. Om er achter te komen wie de eigenaar is, moet je de snavel van de dieren onderzoeken. Als er één inkerving in zit, is hij van de ververs, als er twee zijn, is hij van de wijnkopers en als er geen inkervingen zichtbaar zijn, is de vogel van de koningin. Henry VIII voerde dit bij wet in. De koningin heeft nog steeds een zwanenhoeder in dienst, die de leiding heeft over de swan-upping-ceremonie. Ieder jaar komen de zwanenhoeders van de koningin en de gilden bij elkaar om de nieuwe jonge zwanen te merken met het juiste aantal inkervingen. Een kleine vloot boten trek in deze tijd – eind juli begin augustus – met inkepers of uppers langzaam de Theems op. Het ‘gedoe’ met de vogels is onderdeel van het ‘Glorieuze Britse Erfgoed’, maar voor de zwanen is het een slechts een hoop getob. 
New York View from Summit One Vanderbilt
1 jaar geleden
Posts
