Moeder is een spin Kopenhagen – Op vakantie loop je niet zomaar over de straten en pleinen, je wandelt met je gidsje in de hand. Zodra je iets ziet wat de moeite waard lijkt, zoek je dat op. Op het Nytorv stonden wij plots oog in oog met ‘Maman’, de gigantische spin van de in Frankrijk geboren Amerikaanse kunstenaresse Louise Bourgeois . Het beeld kwam natuurlijk niet in ons gidsje voor. Ik zocht het dus later op via internet. Het vond hier een tijdelijke plaatsje dankzij het Deense Louisiana Museum voor Moderne Kunst , waar tegelijkertijd een tentoonstelling met werk van de kunstenaresse was te bezichtigen. De meer dan tien meter hoge spin is vervaardigd van brons, staal en marmer en domineert het plein geheel. De spin weegt bijna elf ton en is een eerbetoon aan haar moeder. Moeder werkte in een tapijtenfabriek en was fervente feministe. Zij beloofde Louise dat zij een opleiding zou krijgen en nooit naald en draad behoefde aan te raken. De gigantische spin is ook op een andere manier representatief voor haar moeder. Dat komt door de aanwezigheid van de marmeren eieren in de sculptuur. Als je er onder staat en omhoog kijkt, voel je de bescherming van dat geweldige lichaam voor de eieren. Corien en ik wandelde er omheen en er onder door. We keken er op een afstandje naar en we keken naar de groepjes toeristen die er op af kwamen. Het was alles een heel spektakel. De spin was een geweldige attractie. De spin bezocht eerder New York en St. Petersburg en stond ook maar tijdelijk in de Deense hoofdstad.
Bekijk de spin in New York. Bekijk de spin in St. Petersburg. Bekijk de spin in Kopenhagen. Bekijk de spin in Londen. Ik zou ‘Maman’ wel eens op de Markt in Delft willen zien. |
Someren – Gisteren ging 
Helmond – 
Middelburg – Er valt in het algemeen veel te zeggen voor Middelburg. We hebben er tijdens de vakantie in onze jeugd heel wat voetstappen neergelegd. Deze week stond het weer op ons lijstje. Deze sculptuur stond in onze tienertijd nog niet voor het bordes van het fraaie stadhuis. Het nodigt uit om op te gaan zitten. Zodra je dat doet, loopt er een straaltje water onder je stoel uit. Recht het riool in. Leuk voor een foto. 
Haderslev – Als het op eten aankomt zijn Denen fantasierijke mensen. Ze nemen het er goed van. In de restaurants tref je dan ook niet alleen toeristen aan. Denen houden er kennelijk van om buiten de deur te eten. Een oud Deens woord voor restaurant is niet voor niets traktorsted (trakteerplaats). Ik voelde me er dus ook wat dat betreft helemaal thuis. Ik heb echt van alles geproefd. Een van onze hotels had zelfs bij het ontbijt gemarineerde haring. Ik vond het heerlijk en maakte er smorrebrod mee. Dat is het nationale hapje van Denemarken. Het betekent letterlijk met boter besmeerd brood. Ik vind het geen brood met beleg, maar beleg met brood. Het is een culinair kunstwerkje dat slechts begint met een sneetje met boter besmeerd brood. De fantasierijke bovenbouw is waar het omgaat. Je ziet ze met werkelijk alles: hardgekookt ei, allerlei vlees – en vissoorten, zowel warm als koud. Daarbovenop wordt het opgesierd met allerlei groenten, radijs, sla, tomaat, komkommer en schijfjes sinasappel. Je kunt het zo gek niet verzinnen. Het smorrebrod smaakt niet alleen heerlijk, het ziet er ook fantastisch uit. Je koopt het in restaurants (sommige hebben wel 50 soorten) en delicatessenwinkels, maar ook in de supermarkt, uit de automaat, bij een karretje op straat of in een speciale smorrebrod-winkel. In zo’n eetparadijsje in Kopenhagen zag ik zelfs smorrebrod voor kinderen met o.a. dunne plakjes chocolade en schijfjes banaan.
Eindhoven – Aanstaande zaterdag 5 juli speelt 
Aarhus – In deze plaats woont Ingrid, een Nederlandse mevrouw die bij een webdeveloper werkt als software developer. Zij houdt een
Eindhoven – Het is een tijdje wat hectisch geweest hier en dus even geen belevenissen van onze meiden. Natuurlijk beleefden ze wel van alles. Zo kan Dieuwertje sinds twee weken aan twee handen stappen en dat gaat steeds rapper! Ook het kruipen is nog favoriet. Maar met de jurk van vandaag lukt het niet zo makkelijk. Geen probleem, Dieuwertje verzint er wel wat op: op handen en voeten kom je ook heel goed vooruit! Verder begint ze lekker te 'kletsen' en eet eindelijk een boterhammetje mee. Kortom, ze wordt steeds meer mens!
Billund – Een bezoek aan Denemarken is niet compleet, zonder ook naar
Silkeborg – Deens is een moeilijke taal. Het is een Noordgermaanse taal, net als het Zweeds, Noors en het IJslands. Met enige moeite kunnen Corien & ik er nog wel wat van lezen, maar het is niet te verstaan. Het duurde even voor dat wij door hadden hoe het met de lidwoorden zit. We begrepen het pas nadat Lars, een aardige Deen die in een restaurant aan een tafeltje naast ons zat, het ons uitlegde. Het lidwoord is in het Deens een achtervoegsel. Zo is het Deens voor het woord weg vej en de weg is vejen. Torv betekent plein en torvet het plein. Overigens is de taal nooit een probleem want heel veel Denen spreken Engels of Duits. Zeker in de restaurants en winkels. Het geschreven Deens is makkelijker omdat sommige woorden op die in onze taal lijken. Zo is het Nederlandse betalen in het Deens betale en een Deense slagter is een Nederlandse slager. Als je eenmaal weet dat god goed betekent, is het niet moeilijk meer om in god dag goedendag en in god morgen goedemorgen te herkennen. Soms klinkt de Deense vertaling van een woord heel erg logisch. Zo noemen ze een brommer hier een knallert en een fiets is hier een cykel. En als je eenmaal weet dat drikke drinken en penge geld betekent dan is het toch logisch dat een fooi hier drikkepenge heet. Je begrijpt het al. Wij redden ons wel met het Deens.
Haderslev – In Engeland bezoek ik altijd een bibliotheek om ODD bij te werken. Hier in Denemarken is me dat nog niet gelukt. Maar internetcafé´s zijn er altijd wel. Tot mijn verbazing bleek de bieb hier in Haderslev echter wel te zijn voorzien van internetaansluitingen. We hebben Denemarken nu zo beetje van oost naar west en van noord naar zuid doorkruist en zijn een beetje van het land gaan houden. De mensen zijn er vriendelijk en spreken allemaal goed Engels of Duits. We hebbn dus geen enkel probleem om een praatje te maken met de inwoners van de plaatsen waar wij logeren. Denemarken is bovendien een heel mooi land. Corien merkt op dat het ook heel schoon is. 
Silkeborg – Het is een stralende dag hier aan het meer van Silkeborg. Ons hotel ligt aan het Raadhuisplein. Schuin er tegenover staat het standbeeld van een man met een hoge hoed. Het opschrift vermeldt dat het gaat om Michael Drewsen, die in 1844 met een papierfabriek de grondslag legde voor het huidge stadje. Het is dus een tamelijk moderne stad met een rechtlijnig stratenplan. De ligging rond het meer (met in het midden een grote fontijn) en het decor van de groene heuvels maken er echter een heel sfeervol stadje van. Wij hebben zojuist een wandeling langs het meer afgerond en gaan ons nu even opfrissen op de hotelkamer. Dan zoeken we een restaurant met terras uit en laten ons eens heerlijk verwennen door een lokale kok.
Eindhoven – Jullie begrijpen het al, Dieuwertje heeft, net als haar grote zus, grote belangstelling voor toetjes. En zij houdt het niet bij een toetje, nee twee of liever nog meer! Jammer voor haar, dat ze nog niet mag smullen van de toetjes. Toch blijft ze volhouden, wie weet lukt het een keer om een lik te pakken te krijgen!
Hirtshals – In Denemarken ontdek je steeds weer iets nieuws en ook steeds iets van vroeger. Hier in het vissersplaatsje Hirtshals aan het Skagerrak brengen de impressies van onze Deense zomer aan zee, herinneringen terug van de tochtjes met mijn gezin naar het strand. Vrolijk gezinnetje aan zee. Gezellig picknicken, spelen met een bal en een verfrissende duik in de zee tot slot. Je zoontje die ontdekt dat zijn huid na een dagje aan het strand helemaal naar zout smaakt. Nu doen onze kinderen dat met hun kinderen. Vroeger en nu. Oud en nieuw. 
Kopenhagen – De kleine zeemeermin zit op een rotsblok langs de Langelinie in Kopenhagen. Het beeldje, dat hier in 1913, werd geplaatst is net zo bekend als de Eiffeltoren in Parijs of het Vrijheidsbeeld in New York. Als je het niet hebt gezien, ben je niet in Denemarken geweest. Wij waren zaterdag en zondag in Kopenhagen en dus voegden we ons bij de miljoen mensen die hier jaarlijks een blik werpen op het beeld. De Deense toeristentrekker is overigens maar klein van gestalte. Het beeldje is ongeveer 1,25 meter. Een Amerikaanse mevrouw die naast me foto’s maakte, merkte het ook:”She is so small”. Haar man keek op uit zijn toeristengidsje en zuchte:” But you always say that size is not important” Hij keek berustend. De afmeting mag dan gering zijn, de reputatie is ernorm. Er worden kaarten, T-shirts en allerlei andere souvenirs van het beeldje verkocht.
Odense - Vandaag bezochten Corien & ik de Knud kerk hier in Odense. In de kelder van deze grote kerk liggen in een open kist de beenderen van koning Knud en zijn broer Benedict. Beiden zijn in deze kerk vermoord. De koning is later dan ook heilig verklaard. Corien bleef boven in de kerk en luisterde naar het orgel. Daar speelde de organist prachtige liederen van Bach. Ik plaats er nu een fotootje bij van ons hotel. Wij logeren op de derde etage.
Odense – Corien & ik bezochten het huis waar de sprookjesschrijver Hans Christian Andersen 198 jaar geleden (over twee jaar barst er een feest los) werd geboren. Het huis in de Hans Jensens straat is ongetwijfeld het meest bezochte in Odense. Jullie kennen natuurlijk het verhaal van de droevige en armoedige jeugd van de schrijver. Dat wordt hier prachtig in beeld gebracht. Je zou er bijna zelf sprookjesschrijver van worden. We weten ook dat het helemaal goed is gekomen met Hans. Zijn eerste boek werd al direct een succes. Het is moeilijk om bescheiden te blijven bij zoveel succes. Hij zei over zichzelf: ”Vele mensen zullen omwille van mij naar Odense komen, ik zal mijn geboortestad beroemd maken. Misschien komt er nog een tijd dat aardrijkskundeboeken zullen vermelden: Odense is de stad van de beroemde Deense schrijver Andersen.” Hij kreeg gelijk. In de week van ons vertrek las ik in de Volkskrant nog over zijn bezoek aan Nederland. Hij bezocht o.a. Den Haag en Leiden. Ik zie hier dat hij 29 grote internationale reizen maakte.
Delft – De komende tijd zal het ODD moeten lijden onder mijn afwezigheid. Slechts zo nu en dan, als er een internetcafé in de buurt is, zal ik een bijdrage kunnen leveren aan dit dagboek. Corien & ik zijn op reis. We trekken door Denemarken. 
Delft – In de tuin van het Stedelijk Museum Het Prinsenhof onthult koningin Beatrix vandaag het bronzen beeld van haar voorvader Willem van Oranje. Op deze foto is het levensgrote beeld van de Vaders des Vaderlands nog verborgen. Corien kan er niet bij zijn, want wij zijn samen op vakantie. Maar zij heeft het door de beeldhouwer Auke Hettema vervaardigde beeld al wel gezien. Het beeld, waarvan ik nog geen foto mag laten zien voor de onthulling, is een geschenk van de Prins Willem de Eerste Herinneringsstichting aan de gemeente Delft. Deze stichting wil door middel van dit beeld recht doen aan de persoon van de Vader des Vaderlands en zijn geestelijk erfgoed. Het beeld staat vlak bij de plek waar Willem de Zwijger op 10 juli 1584 – nu dus bijna 419 jaar geleden – in het Prinsenhof (dat toen nog het St. Agathaklooster heette) werd vermoord. 
Malmedy – Het familieweekend in Malmedy kende vele hoogtepunten. Sommige klinken heel eenvoudig, maar zijn toch heel essentieel voor een familieweekend. De gezamenlijke maaltijd, zowel het ontbijt als de lunch en het diner, zijn zondermeer hoogtepunten van zo’n familietreffen. De wandelingen in de bossen van de Ardennen zijn zondermeer ook een hoogtepunt. Maar ook het samen badmintonnen of voetballen, de discussies over de Matrix al dan niet Reloaded. Het hoort er allemaal bij. Op de zaterdagavond was er een bonte-avond. Dat is met een getalenteerde familie zoals de onze bijna vanzelfsprekend. 
We begonnen met een buikdans van Maartje. Zij beet de spits af en bracht de stemming er in. Daarna volgde een dans uitgevoerd door de nichtjes Janneke, Marlotte, Anne-Sofie en opnieuw Maartje. Het zag er heel flitsend uit. Zij kregen na afloop dan ook een staande ovatie. Daar was flink voor getraind en geoefend. Dat kon je er aan afzien. Na de pauze was het tijd voor cabaret. Guido als travestiet, Michiel, Floris en Anne-Sofie brachten hele leuke teksten. De teksten werden afgewisseld met liedjes door Michiel en het duo Guido en Anne-Sofie. Het was heel erg leuk en de aanwezige familie vermaakte zich kostelijk. Tenslotte werd het artistieke gedeelte afgesloten door Marlotte en Anne-Sofie met een vertolking van een musicallied. Na een nieuwe pauze, was het de beurt aan Adrie. Hij klom niet op het podium om te zingen of te dansen. Hij had een slideshow in elkaar gedraaid met plaatjes van vroeger. 
New York View from Summit One Vanderbilt
1 jaar geleden
Posts
